Αγαπητοί μου φίλοι γεια σας. Θυμάστε που σας έλεγα πριν καιρό ότι έχω μια έκπληξη; Ναι; Όχι; Εγώ πάντως το θυμόμουν αλλά ήμουν στην αναμονή. Περίμενα, περίμενα, περίμενα και να! Ήρθε η ώρα! Δηλαδή η ώρα ήρθε πριν μερικές μέρες αλλά είχα σοκαριστεί και δεν ήξερα πως να το επικοινωνήσω. Μη νομίζετε, μπορεί να φαίνομαι κάπως αλλά κλάνω μαλλί κι εγώ, ταράζομαι, ντρέπομαι και τέτοια. Αλλά δε γίνεται, πρέπει να το πω, να το μοιραστώ, να το μάθετε! Κι ό,τι γίνει Ταράμ ταράμ!!!
... Εκδόθηκα. Με τυπώσανε. Μου βγάλανε βιβλίο, πως το λένε! Σοκαριστήκατε; Δεν περιμένατε ποτέ ότι μια αναλφάβητη, άχρηστη, ελεεινή και αστοιχείωτη Κωλόγρια θα έβγαζε βιβλίο ε; Ούτε κι εγώ! Αλλά γίνονται θαύματα φίλοι μου! Ω ναι! Γίνονται! Και να τώρα που βγήκε το βιβλιαράκι μου και μπορείτε όλοι να το πάρετε στα χεράκια σας και να πάτε στην τουλέτα, στο μπαλκόνι, στον κήπο, στην εξοχή, στη θάλασσα, στο τρόλεϊ, στο κρεβάτι, όπου θέλετε, χωρίς καλώδια, χωρίς ποντίκια, χωρίς τίποτα άλλο παρά μόνο 6-7 σελιδοδείκτες που πιστέψτε με, θα σας χρειαστούν. Καθήστε τώρα όμως να σας πω μερικές πληροφορίες για το βιβλίο να μην πάτε αδιάβαστοι.
Το βιβλίο λέγεται «Παράφρον Κρέας», ναι, με όμικρον, το κρέας είναι παράφρον, και είναι μαλακία (γαμάτο είναι). Το λέω για να το ξέρετε. Όχι να το αγοράσετε και μετά να μου λέτε «μαλακία ήταν» (γαμάτο είναι). Σας το λέω από τώρα να τα ξεκαθαρίζουμε αυτά, να μην έχουμε προβλήματα. Το βιβλίο αυτό είναι λίγο ασυνήθιστο (γαμάτο είναι), όχι και φοβερά πρωτότυπο (γαμάτο), μαλακίες λέει, αλλά είναι λίγο ασυνήθιστο στη δομή του καθώς, ένα, ο ήρωας του βιβλίου είστε εσείς και, δύο, έχει πολλά διαφορετικά τέλη, ends στα ελληνικά. Όχι τέλη κυκλοφορίας. Το τέλος, τα τέλη. Έτσι πάει νομίζω. Αν δεν πάει έτσι, επιβεβαιώνεται πανηγυρικά πως μια αγράμματη μπορεί να γράψει βιβλίο.
Το βιβλίο ξεκινάει με μία αρχή, κοινή για όλες τις ιστορίες που θα ακολουθήσουν, και ξαφνικά, σε κάποιο σημείο, υπάρχουν επιλογές όπου πλέον αποφασίζει ο αναγνώστης για το τι θέλει να συμβεί και αναλόγως πάει στη σελίδα που τον στέλνει η απόφασή του. Αυτό γίνεται συνέχεια με αποτέλεσμα ή να σας σπάσουν τα αρχίδια ή να το καταδιασκεδάσετε. Ή να το καταδιασκεδάσετε με σπασμένα αρχίδια. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα για όσους δεν κατάλαβαν ή δεν έχουν ξανασυναντήσει κάτι παρόμοιο:
Μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα ιστορία ιστορία μπλα μπλα μπλα ιστορία ιστορία ιστορία μπλα μπλα μπλα και κάθεται η Λούλα για καφέ με τον Λούλη να ξεκουραστούν. Μόλις πίνουν την πρώτη γουλιά καφέ, περνάει ένα μηχανάκι και τους γεμίζει λάσπη από πάνω μέχρι κάτω.
1. Αν θέλεις να σηκωθεί ο Λούλης και να του γαμήσει τα πρέκια, πήγαινε στη σελ. 42.
2. Αν θέλεις να λήξει άδοξα αυτή η ιστορία, πήγαινε στη σελίδα 36.
3. Αν θέλεις να βγάλει το οπλοπολυβόλο από την τσάντα της η Λούλα και να γαζώσει τους πάντες γιατί περιμένει περίοδο και έχει τα νεύρα της, πήγαινε σελίδα 21.
Έτσι προχωράτε μέχρι που τελειώνει η ιστορία. Το καλό εδώ είναι ότι άμα δεν σας αρέσει το τέλος, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, μπορείτε να γυρίσετε πίσω, να κάνετε άλλη επιλογή και να συνεχίσετε. Ή να ξαναπάτε στην αρχή και να πάρετε εντελώς άλλο δρόμο. Μιλάμε αποκάλυψη, όχι μαλακίες.
Η ιδέα αυτή προήλθε από κάποια παιδικά βιβλία της δεκαετίας του ’80 των εκδόσεων «ΠΛΟΚΑΜΙ» που ήταν γραμμένα με αυτόν τον τρόπο. Αφού το έγραψα, ανακάλυψα και πως ο συμπαθέστατος Τριβιζάς έχει γράψει κατά τον ίδιο τρόπο κάποια παραμύθια του. Πρόσφατα ανακάλυψα επίσης πως ξεκίνησαν να κάνουν και διαφημίσεις με αυτόν τον τρόπο. Πώς γίνεται ρε πούστη μου να είναι μια ιδέα θαμμένη 175 χρόνια και μόλις το πιάσει ο ένας να το πιάνουν όλοι, δεν ξέρω. Μετά σου λέει δεν υπάρχει ενέργεια, τηλεπάθεια, παγκόσμια συνείδηση και άλλα. Άσε τώρα σου λέω.
Τέλος πάντων, στο θέμα μας. Το βιβλίο μπορεί να σας αρέσει, μακάρι δηλαδή. Οφείλω να ομολογήσω σ’ αυτό το σημείο πως εκεί μέσα γίνεται της σουρεάλας. Δεν είναι οι ιστορίες που ξέρετε, όχι, είναι καινούριο πράμα, φρέσκο, άντε εκτός ίσως μιας δυο ιστοριών που ίσως κάποιοι έχετε ξαναδεί στο μπλογκ. Τώρα τι άλλο να πω. Αν δεν σας αρέσει, μπορείτε να το κάνετε διάφορα πράγματα όπως να το πετάξετε στο κεφάλι κανενός, κάνει και καμουφλάζ με τα αίματα που έχει απ'έξω, ξέρω γω, αναφέρω κι άλλες ιδέες στο οπισθόφυλλο.
Αυτά, δεν πλατειάζω άλλο, αρκετά. Ελπίζω όσοι το πάρετε να σας αρέσει. Και είναι φτηνό, μην ανησυχείτε. Σιγά μη με πουλούσαν ακριβά.
Σας φιλώ!
Υ.Γ. Αν κάποιοι από σας, για κάποιο ανεξήγητο λόγο, έχετε σκίσει τα ρούχα σας με το νέο αυτό, δεν μπορείτε να περιμένετε, είστε ήδη με τα κλειδιά στο χέρι και έχετε βγει από το σπίτι με τα σώβρακα για να πάτε να το αγοράσετε, ενημερώνω πως το βιβλίο προς το παρόν βρίσκεται μόνο στις εκδόσεις ΚΨΜ, εκεί που εκδόθηκα δηλαδή, Ζωοδόχου Πηγής 55-57, δίπλα στην πλατεία Εξαρχείων, 9 π.μ.-5 μ.μ. Δευτέρα με Παρασκευή. Στα άλλα βιβλιοπωλεία, θα βρίσκεται προσεχώς. Εννοείται ότι θα ενημερώσω.
