Τα πάντα όλα...

...τα γαμώ. Γαμώ τους υπολογιστές, γαμώ την τεχνολογία, γαμώ το τροχό που ανακάλυψαν, γαμώ την επιστήμη, γαμώ τα εμβόλια, γαμώ τους γιατρούς, γαμώ το πετρέλαιο, γαμώ τα διαμάντια, γαμώ τα ρούχα, γαμώ και τα παπούτσια κι ας τα λατρεύω! Αλλά πιο πολύ απ'όλα γαμώ τους γαμημένους γαμιόληδες που γαμοκολλάνε πίσω σου στην ουρά λες και άμα στον φορέσουν θα πάει η ουρά πιο γρήγορα! Γαμιέστε γαμημένοι αναιδέστατοι κωλόβλαχοι τσομπάνηδες κωλομπαράδες ανώμαλοι καράγυφτοι αμόρφωτοι που ξεφυσάτε στο σβέρκο μας μαλάκες γαμημένοιοιοιοιοιοιοι!!!! Γαμιέεεεεεεεστεεεεεεεε!

Και πάμε πάλι (τα ίδια αλλά αναλυτικότερα):

Γαμώ τους υπολογιστές, γαμώ τους χάκερ, γαμώ τα προγράμματα, γαμώ τα antivirus, γαμώ τα κουμπάκια, γαμώ τα κινητά, γαμώ την τηλεόραση, γαμώ τα βίντεο, τα στερεοφωνικά, τους φορτιστές, γαμώ όλα τα καλώδια που μπαίνουν στον κώλο μιας πρίζας και καίνε το μυαλό μας. Είμαι μία γαμημένη ώρα στον υπολογιστή για να κάνω μία δουλίτσα 5 καραγαμημένων πουστολεπτών και έχει γαμηθεί ο Δίας, ο Κρόνος και ο Άρης μαζί. Έχουν φέρει και κάτι πουτάνες και δε λένε να σταματήσουν να γαμιούνται στον υπολογιστή μου. Μ' έχουν πάρει τα σκάγια αλλά εγώ εκεί στωικά, περιμένω να ξεκαβλώσουν να κάνω τη γαμοδουλίτσα των 5 γαμημένων λεπτών γαμώ την πουτάνα μου γαμώ. Και να πεις ότι είμαι καμία που μπαίνω όπου να'ναι, ανοίγω παράθυρα, μαλακίζομαι, όχι γαμώ το σπίτι της τεχνολογίας, όχι, προσέχω, δεν έχω πολλά στον υπολογιστή μου, ό,τι σοβαρό το έχω στον εξωτερικό σκληρό, οπότε τι θέλει το γαμημένο και κάθε φορά που θα το ανοίξω θα μου γαμάει το νευρικό σύστημα; Τι θέλει; Να πάρω άλλο; Να γίνω πιο σύγχρονη και γω; Να πάρω το τάδε πρόγραμμα; Να βάλω το δείνα πρόγραμμα; Να το πάω στον ένα φίλο να το δει; Να το πάω στον άλλο φίλο να το δει; Να χάσω πόσο χρόνο για μία δουλίτσα των 5 λεπτών στο ίντερνετ γαμώ την τεχνολογία την ξεκωλιάρα; Καλά δεν ήμασταν γαμώ την κηδεία μου χωρίς τεχνολογία το '60; Το '70; Το '80; Σας πείραζε εσάς που είχε υπολογιστές μόνο η ΝΑΣΑ και όχι εσείς; Εμένα δε με πείραζε. Κι άλλους δεν τους πείραζε. Όλοι κατάφεραν και επέζησαν χωρίς υπολογιστές. Θα μου πεις άμα θες γύρνα στο χαρτί βλάχα. Εμ αυτά είναι, τώρα δε μπορώ, έχω καλομάθει. Γι' αυτό με γαμάει και μένα και όλους μας η τεχνολογία. Γιατί είναι μια πουτάνα που σου κουνάει τον κώλο, της τον ρίχνεις μια φορά να γλυκαθείς και μετά σε τρέχει και στα τρώει όλα. Πουτάνα τεχνολογία.

Και το επόμενο θέμα μας: αυτοί οι γαμημένοι και οι γαμιόλες που κολλάνε στην πλάτη σου στην ουρά.
Ποιος θα πει στους μπαστουνόβλαχους ανώμαλους καράγυφτους άπλυτους έλληνες ότι είναι αγένεια να κολλάς πάνω στον άλλο και στην τελική σέρνονται και αρρώστιες; Το καμμένο τους μυαλό δεν μπορεί να σκεφτεί ότι όσο και να κολλήσει τη βρωμερή του μύτη στο σβέρκο ή στον κώλο μου δε θα προχωρήσει πιο γρήγορα η ουρά; Πρέπει δηλαδή να αρχίσω να κουβαλάω αμπούλες βρώμας; Πρέπει να αρχίσω να βήχω και να φυσάω τη μύτη μου μέσα στη μούρη τους για να καταλάβουν; Πρέπει να στήσω καυγά; Πρέπει γενικά να χαλαστώ εγώ για να καταλάβουν τα ελλεινά ανθρωπίδια ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΕΥΓΕΝΙΚΟ ΝΑ ΚΟΛΛΑΜΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ;;; Ή πρέπει να σταματήσω να μπαίνω σε ουρές; Τι να κάνω; Να αρχίσω να κάνω σόου στο δρόμο; Εκεί έχω φτάσει. Έχω αρχίσει να σκέφτομαι πια τι είδους μαλακία μπορώ να κάνω για να τους δείξω πόσο βλάχοι είναι και να διασκεδάσω κι εγώ. Αλλά εκεί που πάω να το σκεφτώ, κολλάει λίγο ακόμα η βρωμιάρα τα βυζιά της στην πλάτη μου. Κάνω πιο κει, κολλάει τα βυζιά της στο χέρι μου. Βγαίνω από την ουρά, κολλάει τα βυζιά της στον μπροστινό μου. Κι αυτός τίποτα. Κι εγώ τους κοιτάω. Και σκέφτομαι, Θεέ μου, καλέ μου Θεέ, είναι αληθινά αυτά τα πράματα; Είναι άνθρωποι αυτά τα όντα με τις τρύπες για μάτια και γι' αυτιά; Είναι άνθρωποι αυτά τα πρωτόζωα με τις νεκρωμένες αισθήσεις; Και τότε, χάνω όλο το κέφι για ιδέες και θέλω απλά να τους φτύσω. Θέλω να πάω κοντά στη μούρη της καριόλας και να τη ρωτήσω με περισσή κακία: Δε μου λέτε κυρία, πιστεύετε πως αν κολλήσετε τα βυζιά σας στην πλάτη του μπροστινού σας, θα προχωρήσει η ουρά γρηγορότερα; Ναι ρε, αυτό θέλω να πω, δε θέλω να βρίσω, τι να βρίσω τη βλάχα, την ανεγκέφαλη... όχι δεν είναι ζώο, τα προσβάλλουμε τα ζώα! Σήμερα έβλεπα ένα σκυλάκι στο δρόμο που περνούσαν τα ελλεινά σκατά (άνθρωποι) και το ζωάκι έκανε πέρα να περάσουν. Το έχω δει με όλα τα ζώα αυτό. Δεν είναι θέμα όγκου. Αγελάδες και ελέφαντες στην Ινδία; Ουδέποτε επέβαλαν την παρουσία τους. Έβλεπαν μιαρά υποκείμενα (ανθρώπους); Έκαναν στην άκρη. Άκου ζώο. Εγώ το υποσχέθηκα. Δεν πρόκειται να ξαναποκαλέσω ζώο κανένα άνθρωπο γιατί πολύ απλά δεν του αξίζει. Ζώα. Αγαπημένα όντα. Άνθρωποι; Μιαρές κουράδες χωρίς εγκέφαλο που μολύνουν τον πλανήτη. Αυτό είμαστε, λυπάμαι που σας το λέω τόσο σκληρά (και στ' αρχίδια σας). Έχουμε τόσες δυνάμεις, μπορούμε να αισθανθούμε τόσα πράγματα, μπορούμε να δημιουργήσουμε θαύματα κι αντί αυτού, τι κάνουμε ΤΙΠΟΤΑ ή ΜΟΝΟ ΜΑΛΑΚΙΕΣ! ...Ναι, ναι, όχι όλοι, αλλά δυστυχώς είναι πολλοί λίγοι αυτοί που κάνουν κάτι. Τέλος πάντων, θα πει κάποιος στους γαμημένους να μην κολλάνε πάνω μας; Ααααααααααααααα!!!!

Βαριέμαι.

Κοιμάμαι σκατά, έχω δουλειά, μπήκε η αγαπημένη μου θεία στο νοσοκομείο (η θεία από το νησί, η γιαγιά της αγαπημένης μου ανιψιάς) και τα έχω πάρει στο κρανίο. Άμα πάθει τίποτα κι αυτή, τότε δε θα έχω καμία θεία στον κόσμο που ν' αγαπώ! Άει γαμίδια με τις θειες μου όλη την ώρα! Θα σηκωθώ και θα πάω να γαμήσω στα κλωτσίδια ΤΩΡΑ την καριόλα δίπλα που σέρνει τα έπιπλα....

...Σ' ΕΦΑΓΑ ΠΟΥΤΑΝΑ @#$%^&**&^%$#@!!!!

Γιατί;

Γιατί κάθε μέρα πρέπει κάποιος πούστης να γαμιέται;

Παραδείγματα:

1. Ένας έχει βάλει συναγερμό στο αμάξι του που ολόκληρο μαζί με μέρος του πεζοδρομίου δεν κοστίζει πάνω από 500€ μάξιμουμ και τον έχει και ευαίσθητο το πουλάκι μου και κάθε γατί που θα περάσει και θα γουργουρίσει, ο συναγερμός αρχίζει και βαράει. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό συμβαίνει συνέχεια γιατί εκτός από γατιά που νιουρίζουν περνάνε παιδιά, σκυλιά, αυτοκίνητα, μηχανάκια, παλιατζήδες το μουνί της μάνας τους, τα πάντα όλα. Του το καις του πούστη;

2. Πουτάνα βάζει σκούπα μόνο 9 το πρωί με 9:15 και σείεται το σύμπαν. Αν τη βάλει στις 12 πειράζει; Αφού το ξύνει το μουνί της όλη μέρα σπίτι. Της τη χώνεις στον κώλο κανονικά; Όχι από το σωλήνα, από την άλλη πλευρά, τη μεγάλη. Και το σωλήνα της τον χώνεις στο στόμα; Και μετά την ανάβεις;

3. Συγκεκριμένος παλιατζής, ο επονομαζόμενος και "Εκδικητής" περνάει κάθε μέρα στις 8 με 8:20 το πρωί. Το νικ του το έδωσα εγώ γιατί προφανώς το κάνει επίτηδες ο πούστης, ο γαμιόλης, ο ξεκωλιάρης που να του μπουνε όλοι οι θερμοσίφωνες και τα καλοριφέρ στον κώλο και να μην μπορεί να τα βγάλει και να γυρίζει γύρω-γύρω το αρχίδι ουίζοντας. Σήμερα το μουνόπανο το μαύρο, το ελεεινό, το τρισάθλιο μίασμα της κοινωνίας, έκανε τον κύκλο και πέρασε δυο φορές από τη γειτονιά μέσα σε 20 λεπτά! Καταλαβαίνετε ότι η υπόθεση έχει να κάνει με πιάτο που τρώγεται κρύο. Να δει ποιος είναι ο εκδικητής. Από σήμερα ξεκίνησα να ξηλώνω τα καλοριφέρ του σπιτιού και τα βγάζω σιγά-σιγά στο μπαλκόνι. Ξέρετε που θα καταλήξουν και από που ε;

4. Πούστηδες, τρεις τον αριθμό, φτιάχνουν τα μπουρδέλα τους, εναλλάξ, και την έχουν δει να τα φτιάξουν εξολοκλήρου στο μπαλκόνι. Έμαθαν τελευταία φαίνεται ότι πουλάνε περιοδικά με τίτλο "Ο μικρός μαραγκός", "Φτιαξ'το μόνος σου να ρίξεις γκόμενα" κλπ, τα αγόρασαν και βγήκαν στο μπαλκόνι να κάνουν όλη τη δουλειά. Αλλά όχι, είναι για να μη λερώσουν το στάβλο τους, γι' αυτό βγαίνουν στο μπαλκόνι. Σωστά. Άμα όμως μένει κανένας τρελός δίπλα τους, απέναντί τους, παραπέρα τους και τους περιμένει κανένα βράδυ και τους χώσει κανένα τρυπάνι στον κώλο (και το έχει συνδεδεμένο με μπαλαντέζα στο ρεύμα) θα φταίει;

5. Πουτανάκια και πουστράκια πετάνε σκουπίδια μέσα στην πολυκατοικία, έξω από την πολυκατοικία, δίπλα στην πολυκατοικία ενώ τα ίδια είναι αρωματισμένα και καθαρά κατά τα άλλα. Άμα φάω ένα κιλό παγωτό σοκολάτα χωρίς βρακί με τον κώλο στο μάρμαρο και με πάει νερό και τους ρίξω όλη την τσίρλα στη μούρη θα φταίω;;

6. Και άλλα πολλά που βαριέμαι να αναφέρω τώρα γιατί έχω και δουλειά. Στο κάτω-κάτω,
ΤΙ ΡΩΤΑΩ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΑΜΟΡΦΩΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ ΟΛΩΝ;!

Υ.Γ. Το αστείο είναι ότι λέω συνέχεια πούστηδες ενώ τους αληθινούς πούστηδες, όχι απλά τους συμπαθώ, τους αγαπώ! Και τις αληθινές πουτάνες επίσης. Που κάνουν τέτοια βρώμικη δουλειά και έχουν να αντιμετωπίσουν όλους τους βρωμερούς υποκριτές.
Αλλά οι άντρες "πούστηδες" και οι γυναίκες "πουτάνες" ούτε να φτύσω. Και γι' αυτούς μιλάω φυσικά.

Την..

πουτάνα μου μέσα. Γαμώ τα πρέκια του μπλόγκερ, το μουνί που το πέταγε και το γαμημένο το σπίτι του. Προσπαθώ να σας απαντήσω μία ώρα τώρα και δεν δέχεται το δικό μου σχόλιο. Το δικό μου μπλογκ δε δέχεται το δικό μου σχόλιο-απάντηση στα δικά σας. Γαμιέται πατόκορφα το γαμημένο. Πήγα κι από άλλη πόρτα, προσπάθησα να μπω ως Καλόγρια, δε θέλει. Προσπάθησα να μπω από το Γουόρντπρες, δε μπαίνει, μου ζητάει κάτι μαλακίες. ΓΑΜΙΕΤΑΙ. ΓΑΜΙΕΤΑΙ. Το ίντερνετ και οι υπολογιστές είναι του εξαποδώ και μας κοροϊδεύουν. Άει σιχτίρι!

Ανάρτηση όμως κάνει το υπέρτατο μπουρδέλο!!!! Να το είχα μπροστά μου να το σπάσω στα δύο σαν κλαράκι!!!! Το γαμημένο!!! Γαμημένο!!! Μπουρδέλο!!!! Γαμημένο!!!!

Με δουλεύει ρε μαλάκες!!! Με το που άφησα σχόλιο σε κάποιον, άνοιξε η κωλοτρυπίδα του και λειτούργησε το μπουρδέλο!!! Α γαμήσου μπλόγκερ που κρεμόμαστε από τα αρχίδια σου κάθε φορά!!!! 'Αντε γαμήσου!! Όποιος μου φτιάξει δικό μου σάιτ, θα γίνει παντοτινός φίλος μου, τέλος!!!!

3 Χρόνια Κωλόγρια.

Όχι ότι από πριν δεν ήμουν Κωλόγρια. Χρόοονια με φώναζε έτσι ο κολλητός. "Α μωρή Κωλόγρια!" έλεγε για να με πικάρει και να με ωθήσει να βγούμε έξω αλλά εγώ τίποτα. Νύσταζα στις 11 από τα 25 μου. "Πω πω σαν Κωλόγρια κάνεις" αυτό από φίλους για να μου δείξουν πόσο γρουσούζα ήμουν και πάει λέγοντας. Έτσι γεννήθηκε αυτό το μπλογκ, σαν σήμερα, πριν 3 χρόνια, για να μπορώ να βρίζω με την ησυχία μου και να μην πρίζω τα αρχίδια των άλλων. Τελικά, αντί να εκτονωθώ και να κουλάρω, πήρα θάρρος κι άρχισα να βρίζω ό,τι κινείται. Ακόμα κι όταν είμαι μόνη μου. Πλέον νομίζω πως δεν έχει μείνει κανείς που να μην τον έχω βρίσει. Αυτό σημαίνει πως έχουν διαπραχθεί και αδικίες από μέρους μου καθότι αποκλείεται να είναι όοοολοι μαλάκες εκτός από μένα. Δε γίνεται. Για να μην πω για τις μαλακίες που κάνω εγώ στο δρόμο. Οδηγώντας εννοώ γιατί πεζή τι μαλακίες να κάνω; Πώς, θα μου πεις, μπορείς να περπατάς σαν αγελάδα και να πέφτεις πάνω στον κόσμο όπως κάνει το 90% των ηλιθίων που βρίσκεται εκεί έξω γαμώ το σπίτι τους.

Τέλος πάντων. Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει ακόμα αυτό το μπλογκ και τι θα γίνει, αυτό που ξέρω είναι ότι σήμερα γιορτάζουμε τη γέννησή του μαζί με την εθνική μας επέτειο. Γι' αυτό, ας ευχηθούμε όλοι μαζί να είναι καλά και να μας καλοδέχεται πάντα, και σας και μένα, γιατί από σήμερα μέχρι τα μέσα του Δεκέμβρη, προφητείες λένε πως θα καίγεται η Αθήνα και δε θα προλάβουμε να πούμε και πολλά, θα έχουμε άλλα να ασχοληθούμε. Πολυτεχνείο και θάνατος παιδιού, ευκαιρία για επανάσταση (του κώλου). Ελπίζω πάντως, έτσι για αλλαγή, να μη γίνει τίποτα γιατί πραγματικά βαριέμαι να βλέπω αυτή την πόλη να γίνεται όλο και χειρότερη και κυρίως να μην μπορώ να κυκλοφορήσω στο αγαπημένο μου κέντρο και τα αγαπημένα μου Εξάρχεια, μη γαμήσω με τους ηλίθιους κάθε τρεις και λίγο μαλακίες!

Έτσι που λέτε. Γιορτάζει το μπλογκ, εγώ επέστρεψα στη βάση μου, όλα καλά, η ζωή συνεχίζεται, ελπίζω όλο και καλύτερα για όλους, ελπίζω να εξαφανιστούν τα χρέη και να φέρονται όλοι με μεγαλύτερη σύνεση, να πάνε όλα καλά και να γίνει η Ελλάδα Σουηδία. (Δεν είναι τίποτα, είναι επειδή ξύπνησα πάλι τα αξημέρωτα).

Σας φιλώ πολύ, ελπίζω να είστε καλά και να μην γαμάτε τους γύρω σας. Φερθείτε ευγενικά, πείτε καλημέρα, καλησπέρα, ευχαριστώ και συγνώμη και που ξέρετε; Μπορεί να έρθει πίσω!
(Ε ρε τι κάνει η αϋπνία γαμώ το μουνί της Χάϊδως της καριόλας αυτή φταίει για όλα που κοιμάμαι σκατά και βλέπω εφιάλτες. Ή μήπως να φταίνε τα μαξιλάρια μου που είναι ενάμιση μέτρο το ένα;)

Πλατεία Κλαυθμώνος - Σύνταγμα.

Αυτές τις μέρες λόγω ανωτέρας βίας φιλοξενούμαι στο κέντρο. Αυτά που κατάφερα να κάνω είναι τα εξής:

Την πρώτη μέρα να βγω με τις πυτζάμες στο δρόμο στις 12 το βράδυ και να φτάσω μέχρι το Σύνταγμα. Περίπτερο ήθελα. Περιττό να πω ότι γελούσα μόνη μου γιατί ήξερα ότι κάτω από το μπουφάν μου φοράω πυτζάμες. Άλλο τώρα που κάποια στιγμή ζεστάθηκα από το περπάτημα και ήθελα να βγάλω το μπουφάν αλλά σιγά μην το'βγαζα.

Τη δεύτερη μέρα έβγαλα τα σκουπίδια αλλά δεν είχε πουθενά κάδο κι έφτασα πάλι με τη σακούλα γεμάτη πατατόφλουδες και κωλόχαρτα μέχρι το Σύνταγμα.

Την τρίτη μέρα, ενώ το πάρκινγκ είναι στα 2 μέτρα, πάρκαρα στο 1.89 και πήρα κλήση.

Επίσης, κατάφερα να μην κάνω καμία δουλειά από αυτές που θα μπορούσα να κάνω στο κέντρο και μετά θα πρέπει να κατεβαίνω για να τις κάνω. Μιλάμε για ανωμαλία.

Αυτές τις μέρες είμαι ιν τρανς. Το κέντρο μαστουρώνει.

Κορμάρα.

Προχτές ήμουν για μπύρες με την κολλητή. Η κολλητή πήγε να πάρει τσιγάρα και όπως γύριζε, γελούσε. Τι έγινε; της λέω. Ο ψιλικατζής, ρε μαλάκα, μου λέει, είχε ζώνη γυμναστικής στη μέση του και σήκωνε βάρη πίσω από τον πάγκο με τις τσίχλες.
Ρισπέκτ. Δε σας λέω που είναι αυτό το ψιλικατζίδικο γιατί θα πάτε και θα κοιτάτε και δε θα τον αφήσετε να κάνει τη γυμναστική του ο άνθρωπος!

Βρέχει....

...φωτιά στη στράτα μου. Γίνεται της κολάσεως. Της πουτάνας. Τι να πω. Ό,τι βρέχει το βλέπετε. Ότι βρέχει στην καρδιά μου φαίνεται; Όχι. Δεν πειράζει, δικό μου θέμα. Ότι σείονται τα θεμέλια φαίνεται; Όχι. Ότι πέφτει δουλειά, πείνα, δίψα, πόνος, κλάμα; Φαίνεται; Όχι. Μα τι σκατά φαίνεται τότε; Η αγάπη. Και η χαρά. Και η ευτυχία. Τα ποια; Μας δουλεύεις κωλόγρια; Σόρι παιδιά, πέφτει βροχή κι έγινε η βροχή χαλάζι, δεν πειράζει, δεν πειράζει. (Πειράζει και κόφτει).

Ασυναρτησίες μιας έφηβης κωλόγριας. Με γεια μας.


Ό,τι να' ναι. Εδώ κείμενο. Όχι δικό μου.