Κωμικοτραγικά.

Έχω δει τόσες σειρές και τόσα ντοκιμαντέρ, βάλε και τα βιβλία που' χω διαβάσει, που αυτό όλο που συνέβη εμένα προσωπικά δε μου κάνει τόσο καμία εντύπωση που πραγματικά το λέω, προτιμώ να μιλήσω για το Capilarine extra που από καραφλή κότα σε κάνει μούναρο μόνο με 682 ευρώ συν 79 ευρώ έξοδα αποστολής. Μιλάμε για ΤΗΝ ζουμίτσα. Παίρνεις δύο από κείνα τα μίζερα μπουκάλια των 250 γρ -δεν το κόβω να έχει περισσότερο μέσα- τα ρίχνεις στο κεφάλι σου και γίνεσαι Κινγκ Κονγκ στο άψε σβήσε αλλά! ΠΡΟΣΟΧΗ μην στάξει στο πρόσωπο γιατί είναι τόσο στούκας που όπου στάξει θα βγουν τρίχες και μετά θα έχετε ένα διάδρομο με γούνα στη μάπα σας. Και δεν το θέλετε, αυτό που θέλετε είναι να μοιάσετε στον Κώστα Ευριπιώτη. 

Βαριέμαι. Αλήθεια το λέω. Έξυπνη σίτα εναντίον Μιχαλολιάκου. Επιλέγω έξυπνη σίτα που είναι τούλι με βέλκρο και τα έξυπνα σουτιέν που τα πουλούσαν αρχικά 50 ευρώ το ένα αλλά μετά που είδαν ότι τα πουλάνε στη λαϊκή με 2 ευρώ, είπαν να βάλουν τα 3 μόνο 30 ευρώ συν τα έξοδα αποστολής ή αυτά είναι δωρεάν; Δε θυμάμαι. Πάντως είναι φανταστική η διαφήμιση που έχουν πάρει και 2-3 ξαδέρφες  που άλλη είναι ωραία, άλλη έχει ραγάδες, άλλη δυστυχισμένη, τέλος πάντων, τις πήραν εκεί και τις πήγαν σε ένα ξενοδοχείο, νοίκιασαν ένα δωμάτιο και έκαναν δεκάλεπτη διαφήμιση εκεί μέσα. Φανταστικοί οι τύποι. Φιλμάρουν υπό γωνίες και καλά να το κλέψουν, ντάξει, ναι, φαίνεται όλη η ψυχρίλα ενός κενού γούστου ξενοδοχείου, το άδειο κρεβάτι από πίσω, πάνε στην άδεια τουαλέτα που έχει καλό φως, που να φέρνουν φώτα, κοστίζουν, ανοίγουν πόρτες και κάθονται μπροστά, στο διάδρομο μπροστά από την πόρτα και δίπλα στο κρεβάτι, Θεέ μου δηλαδή. Και φοράει η άλλη τον κορσέ από το πηγούνι μέχρι τον αφαλό λες και έχει σκολίωση βαριάς μορφής και χρειάζεται κηδεμόνα αλλά αποφάσισε να το λύσει το θέμα με ένα σουτιέν, βάζει από πάνω κι ένα πουλοβεράκι ριχτό που αφήνει το γύψο να φαίνεται ολούθε και σου λέει έτοιμη, κούκλα! Η άλλη φοράει κανονικό σουτιέν και μας κουνάει τα βυζιά να μας δείξει ότι δεν στηρίζονται καλά, ναι κοπελιά, βυζιά είναι, κουνιούνται, όπως και τα αρχίδια, μπορείς άμα θες να τα κολλήσεις με σελοτέιπ. Μόνο τότε θα τα έχεις ακίνητα τελείως ή να ζωστείς με γάζες άμα θες σα να έχεις κάνει εγχείρηση. Ό,τι άλλο φορέσεις και αρχίσεις να χοροπηδάς, συγνώμη που στο λέω, δεν θα σου κάνει τίποτα και τα βυζάκια σου θα πηγαίνουν πάνω κάτω.

Βαριέμαι. Χασμουριέμαι. Νυστάζω. Και πρέπει να μιλήσω γι' αυτούς τους βαρετούς υποκριτές επειδή είναι ιστορική στιγμή και καλά, αρχίδια, πρέφα θα παίζανε στη ΓΑΔΑ και μετά βγήκανε και έκαναν παράσταση, όπως στο θέατρο στα παρασκήνια λένε μαλακίες και μπροστά παίζουν το δράμα του χαμένου αδερφού ή ό,τι γράφει το έργο. Αν δε βγουν άμεσα και τους χώσουν, θα είναι με το σεις και με το σας, που άμα είχαν πιάσει εμένα επειδή είπα στον μπάτσο "τι θες;" θα με έδερναν δύο βδομάδες. Τι κακό θέατρο! Που ούτε ο Πρέκας τόσο χάλι, ποιος Πρέκας, χίλες φορές επιθεώρηση, χίλιες φορές Βραζιλιάνικα και Τούρκικα από τις ειδήσεις και το μάζεμα της Χρυσής Αυγής. Τι; Δε χαίρεσαι; Τι να χαρώ; Χαίρομαι, πως δε χαίρομαι, αλλά με τι να χαρώ; Με την κοροϊδία; Που δε βόλεψε το σύστημα και τη μάζεψε; Που έγινε όπως με τη 17η Νοέμβρη; Που την έψαχναν 700 χρόνια και μόλις ήρθαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες τη βρήκαν; Τέτοιος συγχρονισμός ούτε στην κολύμβηση ρε παιδί μου, και τότε είχα ανατριχιάσει. Και τώρα που έπιασαν την "εγκληματική οργάνωση", Χριστέ μου το λέω και γελάω, έκαναν κάτι περιγραφές στα νέα "θα τους οδηγήσει η αντιτρομοκρατική με κουκούλες" και καλά να το δούμε εικόνα να σκιαχτούμε.. Τι να σκιαχτούμε ρε βλήματα, έχουμε σκιαχτεί καιρό τώρα που βαρούσαν ανάπηρους σε καροτσάκια και παππούδες στις διαδηλώσεις, πόσο μαλάκες  είστε, πείτε μου.

Ξέκαναν τη ΧΑ, κρύβεται κι ένας έτσι για εφέ, έτσι για έξτρα ανατριχίλα και γω από το χασμουρητό έχω δακρύσει μιλάμε. Δε μου λέει τίποτα όλο αυτό. Μάζεψαν αυτούς, θα βρουν κάτι άλλο. Το θέμα είναι να διαλυθεί όλο το σύστημα, τότε θα χαρώ πραγματικά, τότε θα χαμογελάσω με όλη μου την καρδιά, όταν θα συμβεί κάτι που δεν ξέρω και δεν έχει συμβεί επανειλημμένως ιστορικά. Γιατί τώρα τι να μου πει. Πρέπει πλέον το σενάριο να είναι πολύ γαμάτο για να πω μπράβο. Και το δικό τους είναι τόσο το ίδιο που κοντεύει να περάσει τις επαναλήψεις -και την ποιότητα- του Ρετιρέ. 

Από την άλλη σκέφτομαι που υπάρχουν άνθρωποι, και πολλοί μάλιστα, που βλέπουν ειδήσεις και παρακολουθούν εκστασιασμένοι την "εξάρθρωση" της ΧΑ. Άκου ρε μαλάκα, χρησιμοποίησαν τη λέξη "εξάρθρωση". Εξάρθρωση ρε μαλάκα! Αυτοί όλη την ώρα μαχαίρωναν, έσπαζαν, έβριζαν, βαρούσε ο άλλος on camera και δεν τους ακουμπούσαν, τώρα "εξάρθρωση;" Μήπως έπεσε σήμα; Λέω γω τώρα. Μήπως σταμάτησε να εξυπηρετεί το σύστημα γιατί το παράχεσαν και απλώς τους μάζεψαν; Διπλό καλό, "εξάρθρωσαν" την "εγκληματική οργάνωση" συν ότι δείχνουν τι καλοί που είναι, έρχονται και οι εκλογές, που θα πάνε όλοι αυτοί οι ακροδεξιοί άραγε αναρωτιέμαι, μμμμ, πόσο δύσκολο να καταλάβουμε, αχ δεν ξέρω, πόσο πολύπλοκο είναι, αλήθεια! 

Άσε μας ρε μπάρμπα, άμα ήταν σενάριο ξένης σειράς δε θα σε παίζανε ούτε στο ίντερνετ τσάμπα, με χρυσό βατόμουρο και κάτω θα ήσουν μεγάλε, καμία πρωτοτυπία. Γενικώς παιδιά, εσείς οι κακοί, η εξουσία, όποιο κι αν είναι το όνομά σας, σας έχουμε πάρει χαμπάρι. Εντάξει, όχι όλοι. Κι εκεί είναι η νίκη σας. Έρχεται η ώρα όμως που θα σας έχουν πάρει χαμπάρι όλοι και θα γελάνε μαζί σας. Τότε απλώς θα εξαφανιστείτε. Ελπίζω να προλάβω να το δω. Γιατί έρχεται.

Διακοπή για διαφημίσεις.

Πόσο μου τη δίνει αυτή η εκκλησία άμα βαράει τον ύμνο του Ολυμπιακού δε λέγεται. Σήμερα είναι του αγίου Φιλοθέου του θαυματουργού, μιλάς σοβαρά; Κάνε μας τη χάρη κυρά μου! Ή μήπως γιορτάζεις τον άγιο Νικήτα, τον Πορφύριο ή τον Βησσαρίωνα; ΚΑΝΕ ΜΑΣ ΤΗ ΧΑΡΗ ΣΟΥ ΛΕΩ! Το έχω πει ότι έχω στείλει μέηλ στην εκκλησία με παράπονα ε; Θα το έχω πει. Ναι αμέ, τους έστειλα μέηλ όταν πρωτοήρθα εδώ που βαρούσε ό,τι να'ναι, θα πίνανε εμ ντι εμ έι οι παπάδες μάλλον, ποιος ξέρει, μιλάμε πεταγόμουν όρθια και έτρεχα γύρω γύρω από το κρεβάτι έτσι όπως έκανε. Έλαβα απάντηση. 4 σελίδες άλφα τέσσερα. Μιλάμε τσάντισα τόσο πολύ τον παπά που μου απάντησε που χαλαρά είχε σηκώσει τα μανίκια όσο έγραφε και μονολογούσε "τώρα θα σου δείξω εγώ μωρή άπιστη!" 4 σελίδες μιλάμε, διάβαζα, διάβαζα, τον ατελείωτο είχε. "Δεν ξέρω σε τι Θεό πιστεύετε" και "η εκκλησία μας", του είχα προσβάλλει την εκκλησία γιατί του είχα γράψει ότι βαράει σαν ύμνος ποδοσφαιρικής ομάδας συν ότι είναι ρατσιστικό γιατί βαράει που; Σε μια περιοχή τίγκα στους μετανάστες. Πιο ποίμνιο καλεί, τους μουσουλμάνους; Άρα το κάνει επίτηδες να ταράζει τον κόσμο δεν του φτάνει η δυστυχία του. Και δεν κοιτάει να κάνει καμιά δωρεά, να δώσει κανένα φαΐ παρά βαράει ντάγκα ντούγκα μέσα στα υπνοδωμάτια των ανθρώπων. Τούρμπο τον έκανα τον παπά μιλάμε. Δεν ήξερα ότι κάνουν συσσίτια εντωμεταξύ και βοηθάνε λέει κάτι γέρους και έπαθε εγκεφαλικά και έγραφε έγραφε έγραφε.. Τελικά του απάντησα ότι "αφού έτσι νομίζετε πως είναι το σωστό, συνεχίστε να δημιουργείτε ταχυκαρδία στον κόσμο βαρώντας την καμπάνα μανιασμένα". Και μετά τιμωρήθηκα. Γιατί, να το ξέρετε, η πίστη είναι μεγάλη κουφάλα. Άπαξ και πιστεύεις, τέλειωσε. Λειτουργεί. Κι αυτός πίστευε, εγώ είχα εν μέρη άδικο, γιατί μετά είδα ότι πάει κόσμος με τρέλα στην εκκλησία, νέοι, γέροι, θα είναι χάι λάιτ η εκκλησία μας και δεν το ήξερα. Και έτσι, τιμωρήθηκα. Βασικά δε με τιμώρησε ο Θεός, ο Θεός είναι καλός δεν έχει να κάνει με αυτές τις πίπες και τις παπαριές των παπάδων για τιμωρίες και αρχίδια μάντολες. Βασικά ούτε καν τιμωρήθηκα. Λειτούργησε αυτόματα ο Μέρφυ με τη βοήθεια του παπά που μου απάντησε. Πήγα στο Μάαστριχτ, έμεινα ένα μήνα και βαρούσε κάθε πρωί η καμπάνα 220 φορές μετρημένες. Την πρώτη φορά νομίζαμε με τον κολλητό ότι χάλασε. Την υπόλοιπη μέρα βαρούσε κάθε μία αλλά και κάθε μισή ώρα. Α ΚΑΛΟ Ε; (Αν θέλετε να διαβάσετε μεγάλες στιγμές στην Ολλανδία, μπορείτε να πάτε στο Φλεβάρη του 2011 και να απολαύσετε. Και το Φλεβάρη του 2012 ξαναπήγα γιατί μου γούσταρε η καμπάνα).

Έτσι που λέτε. Τι άλλο; Αυτές τις μέρες κοιμάμαι φανταστικά. Πέφτω στη 1 ξέρω γω και ξυπνάω 4, 5, 5μιση. Γαμάει δικέ μου. Σήμερα, χτες δηλαδή που την έπεσα τι ωραία κατά τις 2 παρά και ήμουν τίγκα νύστα κομπλέ, άρχισαν να πλακώνονται κάτι πουτάνες με τους νταβατζήδες τους κατά τις 3 και χέστηκα πάνω μου γαμώ την κοινωνία την άπιστη. Σκέφτηκα να καλέσω τους μπάτσους αλλά δεν είχα θέα και λέω άσε, θα καλέσει άλλος που τους βλέπει και αναγνωρίζει την επικινδυνότητα. Βασικά αυτό είναι το θέμα, να τσιρίζουν για να τσιρίζουν ας τσιρίζουν, μακελειό να μη γίνει. Δεν έγινε, βγήκε κάποιος (φίλος μου, δικός μου άνθρωπος) και έκανε ΕΕΕ!! σα να φωνάζει σε πρόβατα και το μπούκωσαν. Γαμήθηκε ο ύπνος μου, ήπια κανά δυο λίτρα νερό και την ξανάπεσα. Ύπνος σου λέει μετά. Μαλακίες.

Αυτές τις μέρες πλέκω μανιασμένα τη χειμωνιάτικη συλλογή μου. Και χρειάζομαι οπωσδήποτε κάτι να βλέπω γιατί δε γίνεται να βλέπω τηλεόραση λόγω των διαφημίσεων. Και βλέπω σειρές. Μια χαρά. Ωραιότατα. Έλα όμως που κάνεις και διαλείμματα, τελειώνουν οι σειρές, δεν προλαβαίνεις να δεις ολόκληρο επεισόδιο γιατί σε λίγο θα φύγεις οπότε εκεί τι κάνεις; Επιστρέφεις στην ανάγκη της πουτάνας της τηλεόρασης. Μην αρχίζετε με το ραδιόφωνο. Το ράδιο στο σπίτι μου ανοίγει μετά τα μάτια μου και μετά τα παντζούρια. Μουσική εδώ μέσα παίζει όλη μέρα. Το απόγευμα όμως πρέπει να κάτσω και λίγο οπότε ο καναπές ισούται με ταινίες-σειρές κλπ. Εκεί λοιπόν, όταν δε γίνεται διαφορετικά, έχουμε αυτήν την καριόλα. Την τηλεόραση. Και δε μιλάω για τη συσκευή την οποία εκτιμώ βαθύτατα αλλά για το περιεχόμενό της. Χτες έκανα ζάπινγκ και έπεσα στην πρώην ΕΡΤ. Είχε κάτι πρόβατα, η αφηγήτρια μιλούσε σαν ρομπότ, φοβήθηκα να κοιταχτώ, νόμιζα ότι ήμουν παιδί και βρισκόμουν τη δεκαετία του 80. ΑΙΣΧΟΣ. Και ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ προφανώς για την επιτυχημένη επιστροφή στο παρελθόν. Τα υπόλοιπα κανάλια είχαν διαφημίσεις με σειρές. Καλά το Μέγκα έχει γίνει χειρότερο από το Σταρ όταν πρωτοξεκίνησε που όντως έπαιζε διαφημίσεις με διάλειμμα για έργα. Ντροπή, ούτε να το χέσω. Εννοείται το καλύτερο κανάλι αυτή τη στιγμή είναι το Σταρ. Μαζί με τις ειδήσεις του. Τώρα λέει θα φέρει το Χατζηνικολάου και αναρωτιέμαι: Θα σοβαρέψει και καλά ή θα κάνει αυτός τα ρεπορτάζ παραλίας; ΜΥ - ΚΟ - ΝΟΣ!! ΤΈΛΕΙΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΣΤΗ ΜΥΚΟΝΟ! ΤΕ- ΛΕΙ -Α! Πρέπει να ακούσετε εμένα και τον κολλητό να το κάνουμε. Συμβαίνει κάτι, φωνάζω εγώ ΤΕΛΕΙΑ ΤΕΛΕΙΑ κι αυτός από πίσω ΜΥ ΚΟ ΝΟΟΣ! Στο άσχετο. Γαμάει, πέφτουμε κάτω. Μ' αυτό, κατουρήθηκα στο Ρέθυμνο. Κάναμε τέτοια με την κολλητή μου, μου είπε μια μαλακία και γελάσαμε τόσο πολύ που κατουρήθηκα. Χρόνια έχω να κατουρηθώ από το γέλιο. Ελπίζω ο Χατζηνικολάου να πάρει σοβαρά τα λόγια μου και να μην τα κάψει αυτά, κρίμα θα είναι.

Που λέτε. Διαφημίσεις. Μεγάλο κεφάλαιο. Τεράστιο. Γιγαντιαίο. Εμένα αν με ρωτούσε κανείς τη γνώμη μου για το Σατανά, θα του έλεγα ότι είναι η Διαφήμιση. Είναι το μόνο πράγμα που είναι μέσα στη μούρη σου π α ν τ ο ύ. Και στον ουρανό και στη θάλασσα και στο διάστημα να πας, θα δεις διαφήμιση. Πας στην Ασία, στο τελευταίο χωριό μέσα στη δυστυχία και η διαφήμιση της Κόκα Κόλα (το αρχηγείο του Σατανά) είναι μέσα στη μούρη σου. Τέλος πάντων. Μερικές είναι πανέξυπνες και υπέροχες. Πάντα σου πουλάνε κάτι που 95% δεν χρειάζεσαι και ούτε θα χρειαζόσουν και ποτέ αλλά τουλάχιστον είναι πανέξυπνες. Είναι κι αυτές με κοινωνικό μήνυμα προς αφύπνιση που μπορεί να είναι πολύ καλές. Αμ οι άλλες όμως; Που προσφέρουν που προσφέρουν ένα αρχίδι, είναι και άθλιες;

Παραδείγματα:

Axe Apollo. Η διαφήμιση αυτή του επώνυμου μασχαλίλ για άντρες είναι μια τρισμέγιστη παπαριά. Είναι ο θεογκόμενος, φέτες κούκλος άριστη εμφάνιση και σώζει καθυστερημένη κούκλα από πνιγμό. Καθυστερημένη γιατί θα είχε μπουκώσει τίποτα τυρόπιτες και γι' αυτό πήγε να πνιγεί. Τη βγάζει από το νερό, της σκουπίζει το πρόσωπο, αυτή είναι πραγματικά όμορφη αλλά κι αυτός, σε ένα εκεί κακόμοιρο πλάνο που δείχνει το πρόσωπό του, είναι θεός. Και αυτή ξαφνικά, κάνει ένα βλεφάρισμα του τύπου "τι βλέπω παναγιά μου", πετάγεται, αφήνει το θεό σύξιλο και πάει καρφωτή να χαμουρευτεί με έναν αστροναύτη που βρέθηκε στην παραλία επειδή το διαστημόπλοιο έμεινε από λάστιχο. Σκάει στην οθόνη η ατάκα "κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί σε ένα αστροναύτη" και τσουπ το μασχαλίλ. Σημαντική σημείωση: Ο αστροναύτης κρατάει την κάσκα στα χέρια και φαίνεται η φάτσα του. Πιο νερντ καθυστερημένος μπορεί να πεθάνεις. Φλώρος ολκής με ηλίθιο χαμόγελο.

Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
Ας κάνουμε στην άκρη τον παραλογισμό της εμφάνισης του αστροναύτη στην παραλία, ήθελαν να δείξουν κορμιά και γι' αυτό το έκαναν. Εγώ στη λογική κολλάω. Την ίδια λογική της πούτσας και της μαλακίας, της κατωτερότητας του γυναικείου φύλου-εγκέφαλου κλπ. Πάντα το ίδιο βιολί σχεδόν σε όλες τις διαφημίσεις. Το ηλίθιο μουνί και ο γαμιάς. Η στολή που σε καυλώνει τέρμα χωρίς να κοιτάς το περιεχόμενο. Τι εννοώ: Η γκόμενα παρατάει το θεό που την έσωσε που θα είναι δίπλα της, ζωντανός, θα ξέρει να αλλάζει λάμπες μαζί και τα φώτα της όποτε το ζητάει ο οργανισμός της. Κοινώς θα έχουν μια κάποια σχέση. Με τον αστροναύτη τώρα τι σχέση μπορεί να έχει; Καμία ή ελάχιστη. Θα ακολουθεί το πρόγραμμά του; Τη δίαιτά του; Τα ωράρια του ύπνου του; Ή τον θέλει μόνο για τον κοιτάει; (Επισήμανση: ο άλλος ήταν πιο ωραίος). Γιατί μαζί με το πακέτο παίρνεις και το περιεχόμενο. Άσε που δεν θα έχουν τι να πουν, αλλά ας πούμε ότι έχουν, και πάλι, το 96% του χρόνου του το περνάει με επιστήμονες στο διάστημα. Πότε θα τον βλέπει; Πότε θα "της αλλάζει τις λάμπες;" Κοινώς μαλακίες. Επίσης γιατί αντί για αστροναύτη δε βάζανε ένα φορτηγατζή ή ένα μούτσο; Κι αυτοί λείπουν συνέχεια και εμφανίζονται μια στο τόσο. Και είναι περισσότερο στο επίπεδό της από ότι μπορούμε να καταλάβουμε. Τι; Επειδή είναι όμορφη; Έπρεπε δηλαδή να είναι χαβούζα με μαύρη ρίζα και χαλασμένο μανό; Οι όμορφες δηλαδή με τους έξυπνους; Μάλιστα. Και το μασχαλίλ που κολλάει; Ξέρω γω; Στο όνομα μάλλον, του διαστημόπλοιου. Ίσως και ο αστροναύτης να το χρειάζεται γιατί με τόσες ώρες που φοράει τη στολή να πιάνει μάκα και να μυρίζει σαρδέλες.

Δεν ξέρω, μπορεί να έχω και άδικο, πάντως, όπως και να'χει, ο πιο γαμάτος αστροναύτης που έχω δει εγώ είναι αυτός:

Επόμενο παράδειγμα άκυρης διαφήμισης:

Ultrex Antistress. Ήμαρτον και έλεος. Θεωρώ που θεωρώ ότι το ποδόσφαιρο είναι για τον πούτσο και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αγράμματοι βλάχοι παίρνουν τόσα δεκάδες χιλιάδες εκατομμύρια των εκατομμυρίων για να κυνηγάνε μια μπάλα αλλά δε θα επεκταθώ σε αυτό γιατί είναι πολύς ο κόσμος που αγαπάει το ποδόσφαιρο και γοητευτικός. Αλλά να μου έχεις το διάσημο Ρονάλντο με ψώρα στην πλάτη ιδρωμένο όχι. Ε ΟΧΙ. Θα πετάξω τη ρουκέτα στην τηλεόραση και θα είναι τόσο δυνατή που θα μου έρθει πίσω. Όχι. Αηδία σκέτη. Σίχαμα. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο. Να πάω να πάρω αυτό το σαμπουάν, το οποίο εντωμεταξύ λέει anti stress και δείχνει τον Ρονάλντο τίγκα στην αυτοπεποίθηση απλά ψωριάρη και εκφράζεται ως διαφήμιση με τις λέξεις "ζέστη ιδρώτας λιπαρότητα" για να με πείσει, όχι δεν το παίρνω. Προτιμώ τον αστροναύτη.

Άλλο παράδειγμα:

Cif Easy Clean. Εντάξει. Ακόμα ένα παράδειγμα για το που βρίσκεται η θέση της γυναίκας τον 21ο αιώνα. Η διαφήμιση καταρχήν είναι κινούμενο σχέδιο αν θυμάμαι καλά. Είναι εποχή παραμυθιών, κάστρα, πρίγκιπες και βασιλοπούλες. Ξεκινάει λοιπόν με μια αφήγηση που λέει ότι ψάχνουν να βρουν καθαριστικό αλλά δεν βρίσκουν και άντρες εννοείται ψάχνουν και μέχρι εκεί, πρώτη φορά που την είδα, λέω σώπα, λες; Μπααα! Με το που βρίσκουν το κατάλληλο καθαριστικό το δίνουν στην βασιλοπούλα να τρίψει, γιατί αυτουνών θα τους πέσει η υπόληψη. Καλά πάμε. Με την όπισθεν. Κρίμα τόσοι αγώνες, τόσα καμμένα σουτιέν, η Γαλλική Επανάσταση, αγώνες, αιματοχυσίες, ό,τι κι αν έχει προσπαθήσει ο άνθρωπος στο παρελθόν να κατακτήσει, παίρνει τον πούλο, δικαιώματα ως πολίτης, άνθρωπος, εργασιακά δικαιώματα, τίποτα, όπισθεν με τρέλα.

Άλλο παράδειγμα:

Nivea Anti stress. Λύσσα με τα αντιστρές. Καινούριο αυτό, το βρήκαν και μας το λένε. Σε έχουν διώξει από τη δουλειά σου, πεινάνε τα παιδιά σου, ο πατέρας σου αυτοκτόνησε; Βάλε μασχαλίλ αντιστρές και είσαι καύλα! Μασχαλίλ και το νιβέα αντί στρες, άθλια η διαφήμισή του. Δείχνει έναν άντρα να μπαίνει σπίτι ταλαίπωρο με ιδρωτίλα στη μασχάλη (κούκλο και νέο εννοείται να μην αηδιάσεις πολύ γιατί άμα βάζανε κανένα ταλαίπωρο μαυριδερό με κοιλιά θα απέστρεφες το βλέμμα σου, δεν θα ήταν σωστό αυτό για τη διαφήμιση, έτσι δεν είναι;) και γυναικεία φωνή αφηγείται κάτι σαν "καημένοι άντρες τι τραβάτε" και δείχνει μετά μια μουνάρα με ένα πιτσιρίκι στο ένα χέρι, το τηλέφωνο στο άλλο και τσάντα, δύο μέτρα γκόμενα, σικάτη, αεράτη να είναι όλα αυτά επειδή έβαλε μασχαλίλ νιβέα αντί στρες. Ρε ΚΑΝΕ ΜΑΣ ΤΗ ΧΑΡΗ! Έχεις δει πως είναι η μάνα εργαζόμενη; Μπορεί να είναι όμορφη άμα θέλει αλλά ΟΧΙ γιατί έβαλε αυτήν την αρχιδιά στις μασχάλες της. Επίσης με τη λογική σας, αφού κάνει τέτοια θαύματα το μασχαλίλ σας γιατί δε μπορεί να το βάλει και ο άντρας της; Θα τονε πούνε γκέι; ΚΑΝΕ ΜΑΣ ΤΗ ΧΑΡΗ! 

Τέλος θέλω να σχολιάσω αυτές όλες τις διαφημίσεις με τα σαμπουάν-λακ-σπρέι-βαφές και αρώματα. Αφήστε με ήσυχη, πραγματικά όμως. Κάθονται στα χέρια του κομμωτή 16 ώρες για να έχουν αυτό το μαλλί, είναι όλες 18-22 χρονών με τις ορμόνες τίγκα τέρμα στον οργανισμό τους, μετά πάνε 70 χρονών, παίρνουν το ωραιότατο κομοδινί οι άντρες και το ομορφότατο μωβ οι γυναίκες, βάφουν τα μαλλιά τους και χαίρονται. Από πάνω, βάζουν μπριγιόλ και λακ και μετά βγαίνουν βόλτα. 

Οι μεν με τη χαίτη στα πλάγια, χωρίστρα και όοολη η χαίτη από την άλλη να κρύβει(;) την καράφλα, εναλλακτικά χτένισμα προς τα πίσω να φαίνεται η ρίζα μαύρη (κομοδινί) και το μουστάκι άσπρο όπως και τα φρύδια και η μαγκούρα και οι ρυτίδες και η μασέλα, όλα δείχνουν ένα νεότατο παλικάρι. 

Οι δε γυναίκες, με το μωβ τους το μαλλάκι, το κόκκινο κραγιόν έξω από τα χείλη, το ξάσιμο τέρμα να φαίνεται όλη η φαλάκρα τους κάτω από τις ελάχιστες τρίχες της κεφαλής τους, τα πεσμένα τους βυζιά και τα στραβά τους πόδια, παρουσιάζουν την εικόνα μιας ομορφότατης νεανίδος.

Ντάξει, η διαφήμιση είναι μαλακία αλλά και οι άνθρωποι δεν έχουν καμία συναίσθηση. Του εαυτού τους, της πραγματικότητας, του χρόνου και άλλα. Στην τελική κάνει ο καθένας όπως του καυλώσει και καλά κάνει λένε. Σοβαρά; Συγνώμη, να ρωτήσω κάτι. Κάνεις ότι σου καυλώσει. Και ποιος σε βλέπει ρε μαλάκα; Εσύ δε μπορείς να δεις τον εαυτό σου παρά μόνο αν στέκεσαι μπροστά σε καθρέφτη. Το καραγκιοζοσύνολό σου λοιπόν το χαρίζεις σε όλα τα μάτια που κυκλοφορούν εκεί έξω. Άρα; Δεν θα έπρεπε να σε νοιάζει; Τι ρωτάω, αφού είπαμε. Συναίσθηση. Γιοκ.

Καλά, οι διαφημίσεις με τα παιδάκια, τη χαρά του παιδεραστή; ΤΙ ΝΑ ΠΩ; Γι' αυτές με τα μικρομέγαλα ή αυτές με τα παιδικά κωλαράκια; Δε θα πω τίποτα. Για τις διαφημίσεις με τις σερβιέτες, που το έχουν δει ότι βρωμάς άμα έχεις περίοδο; Ναι, βρωμάς, ΑΜΑ ΕΙΣΑΙ ΑΠΛΥΤΗ ΒΡΩΜΟΜΟΥΝΑ, ναι. Μα είναι δυνατόν να βάζουν διαφήμιση σερβιέτας που δείχνει πολλές γκόμενες (όλες με περίοδο), μέσα σε ασανσέρ και να λέει αχ τι καλά με αυτή τη σερβιέτα μπορείτε να είστε εκεί; ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ; ΠΟΥ ΖΕΙΤΕ; ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΕΡΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΖΕΙΤΕ; Δεν πάτε καλά. Εμπάργκο έπρεπε να σας κάνουν όλες μ' αυτή τη διαφήμιση, όχι να αγοράσουν το προϊόν σας.

Αμ οι άλλες πάλι με τα αρώματα; Όλες μουνάρες, γυμνές, ημίγυμνες, να τρίβονται σε δέρματα ζώων, αντρών και τα σχετικά. Πάλι, τα ίδια, καύλα στο φουλ. Ε ναι, για ποιο άλλο λόγο θα έπαιρνα άρωμα; Για να το βάλω ξεβράκωτη να τριφτώ στο δέρμα του τίγρη. Ή για να μπω άπλυτη στο τρόλεϊ με το άρωμα από πάνω. Κι επειδή, τι μου λείπει; ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ, θα βάλω και τρία κιλά για να μην μπορεί να σταθεί άνθρωπος στα 6 μέτρα. Έτσι κάνω τον κόσμο να με κοιτάει μυστήρια. Κάθονται όλοι γύρω μου σε κύκλο και με κοιτάνε. Όχι γιατί ζέχνω αλλά γιατί είμαι καύλα. Νιάου.

Και κάτι τελευταίο, γιατί το'χω απορία. Δεν ανήκει στις διαφημίσεις αλλά παίζει μαζί τους. Αυτό το άμπερ αλέρτ για τους γέρους. Έχω μερικές απορίες. Που πάνε όλοι αυτοί οι γέροι; Τους βρίσκουν; Βοηθάει το άμπερ αλέρτ; Εγώ πάντως δε θυμάμαι έναν άνθρωπο από φωτογραφία και είκοσι στοιχεία γι αυτόν που είδα σε 5 δευτερόλεπτα. Μου θυμίζει αυτή τη μαλακία στις ταινίες που λένε στον ήρωα στο τηλέφωνο χωρίς να γράφει πουθενά, διεύθυνση τηλέφωνο ταχυδρομικό κώδικα περιοχή και συντεταγμένες και τα θυμάται όλα. Εγώ δε θυμάμαι πάντως. Αυτή είναι η δική μου αλήθεια. Και τι θες, θα μου πείτε τώρα, να μην τους ψάχνουν; Όχι ρε παιδί μου, εντάξει, αλλά δεν το καταλαβαίνω. Χτες οδηγούσα, ήμουν στην Κηφισίας και έγραφε στις μεγάλες πινακίδες αυτές που μας ενημερώνουν για την κίνηση ΣΟΣ 86ΧΡΟΝΟΣ ΧΑΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΥΨΕΛΗ. Α εντάξει. Και τι να κάνω; Να πάρω ένα λεωφορείο κι όπου βλέπω παππού που μου φαίνεται γύρω στα 86 να τον μαζεύω; 

...Σχετικά με τον παππού που χάθηκε στην Κυψέλη.. Είδα το αλέρτ στην τηλεόραση χτες. Λοιπόν, κρατήστε. Παππούς. 86 χρονών. Το έχουμε; ΜΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ στην Κυψέλη. Χάθηκε. Κοινώς, άνθρωποι που είχαν παππού στο σπίτι τους με μαλάκυνση προφανώς ή άλλο πρόβλημα ή και πρόβλημα να μην είχε, ήταν ΟΓΔΟΝΤΑ ΕΞΙ ΧΡΟΝΩΝ, τον είχαν αφήσει να οδηγεί. Και χάθηκε. Ε, κατά τη γνώμη μου να αρχίσουν να ψάχνουν σε χαντάκια θα είναι το πιο έξυπνο. Ή να κοιτάξουν στα πολύνεκρα. Τι να πω. Δεν ξέρω. Από την άλλη θα μου πεις τους κάνεις καλά τους γέρους; Ό,τι θέλουν κάνουν. Το βλέπω από τους δικούς μου. Που δεν είναι πουρόγεροι ακόμα αλλά αρχίζουν με σταθερά βήματα να μεταμορφώνονται σε Χάρους στην οδήγηση. Η μάνα μου πάει βασανιστικά αργά με ξαφνικές εξάρξεις Νίκι Λάουντα μέσα της και ο μπαμπάς μου είναι ο Νίκι Λάουντα αυτοπροσώπως. Και ό,τι και να λέω, σχεδόν (δεν) με ακούνε. Τουλάχιστον αποφεύγουν κάπως τα ταξίδια στο χωριό. Αλλά στην πόλη; Τέλος πάντων, ας μας λυπηθεί ο Θεός. 


ΤΕΛΕΙΑ! ΜΥ ΚΟ ΝΟΟΣ!