Μια βροχερή μέρα στην Αθήνα με UPDATE

Εδώ το UPDATE: Δεν βλέπετε το allwe γιατί μπαίνετε με Explorer (γεια σου ρε Flonsavardu!), αν είναι ποτέ δυνατόν! Τζίζους Κράιστ Σούπερ Σταρ, που ζείτε;; Δοκίμασα να μπω κι εγώ με τον Explorer και είδα μόνο τον τίτλο του ποστ μου! Που πάτε με το τρακτέρ στην άσφαλτο και μου γκρινιάζετε κιόλας;;; Εγώ νόμιζα ότι δεν υπάρχει άνθρωπος πια που μπαίνει με Explorer και γι' αυτό δεν πήγε το μυαλό μου! Ήμαρτον κύριοι, ήμαρτον!! Άντε, κατεβάστε ΤΩΡΑ το mozilla firefox που είναι γαμάτο και δεν σπάει αρχίδια και πετάξτε τον Explorer μακριά σας!

Νέο ποστ εδώ. Φρίκη στη βροχερή Ερμού. Βίντεο ήθελε ρε πούστη με σχόλια. Αλλά θα με άκουγαν και θα τις έτρωγα, άσε, καλύτερα που δεν είχα...

Θυμός.

Μου τα πρίξατε, πήγα, το έκανα copy paste και σας το δίνω. Εγώ αναρωτιέμαι γιατί εγώ τα βλέπω κανονικότατα τα κείμενα στο allwe όποτε μπαίνω οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ενώ είμαι Η καραβλαχάρα με τους υπολογιστές και δεν έχω καμία σούπερ ντούπερ σύνδεση με τον υπολογιστή της ΝΑΣΑ, συν ότι άλλοι μπαίνουν επίσης κανονικά. Για δείτε όσοι δεν μπορείτε να διαβάσετε τα κείμενα μήπως έχετε κανένα firewall, τίποτα φρικαρισμένα cookies, κάτι, δεν ξέρω στους υπολογιστές σας που δεν σας αφήνει να δείτε τα κείμενα και αν αυτό συμβαίνει και με άλλους μπλόγκερς στο allwe. Εγώ έχω ρίξει σύρμα στους αρμόδιους για το συγκεκριμένο πρόβλημα αλλά αν μπαίνουν οι μισοί και οι υπόλοιποι όχι, δεν ξέρω αν υπάρχει λύση. Επίσης, τα σχόλια που αφήνετε εκεί, περνάνε μια χαρά, απλώς υπάρχει moderation και άρα εμφανίζονται μετά. Α! Για τα μεγάλα γράμματα που λέτε, μη νομίζετε, βασανίζομαι για να κάνω ποστ κάθε φορά κι εδώ κι εκεί και παντού. Εδώ στο συγκεκριμένο, για παράδειγμα, ξέρετε πόση ώρα πάω μπρος πίσω, προσπαθώ να τα κάνω ίδια γραμματοσειρά, να αφήσω κενά και να είναι μεγάλα; ΜΕ ΓΡΑΦΕΙ ΣΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΤΟΥ Ο ΜΠΛΟΓΚΕΡ! Τι να κάνω λοιπόν; Να σκίσω τα ρούχα μου; Τι; Μου σπάνε τα αρχίδια οι υπολογιστές! Αν λοιπόν σας φαίνονται μικρά τα γράμματα και δυσκολεύεστε να τα διαβάσετε, πατήστε ταυτόχρονα control και + και όλα θα μεγαλώσουν. Όσες φορές το πατήσετε, τόσο θα μεγαλώνει η σελίδα κι έτσι θα είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Αν κάνετε το αντίθετο, control και -, όλα θα μικραίνουν. Δοκιμάστε το σε οποιαδήποτε σελίδα βρίσκεστε στο ίντερνετ και θα δείτε. Αυτά.

Λοιπόν, πάρτε το κείμενο, αλλά δεν το ξανακάνω γιατί είναι μαλακία να τα βάζω κι εδώ κι εκεί. Σας φιλώ, διαβάστε τώρα την παπάρα. Τα 'θελε ο κώλος σας.

Ένα κείμενο με τέτοιο τίτλο, τι θα μπορούσε να περιέχει; Χώσιμο, τι άλλο; Θα μου πείτε, δεν κάνεις άλλη δουλειά μωρή κωλόγρια, όλο γκρίνια είσαι. Σωστοί είστε αλλά δε μπορώ, δε γίνεται, υποφέρω, θέλω να γκρινιάξω. Και με την άδειά σας, ξεκινάω.

Από που ν’ αρχίσω όμως; Θέλω να ρίξω ένα χώσιμο εφ’ όλης της ύλης και ένα, δεν ξέρω από που ν’ αρχίσω και δύο, φοβάμαι μην ξεχάσω τίποτα. Γιατί είναι τόσα πολλά, μα τόσα πολλά που δεν μετριούνται πια. Τα γαμημένα.

Έχω σιχαθεί τα πάντα. Είμαι ένας μισάνθρωπος ελεεινός και τρισάθλιος που θέλει να κλαίει. Δεν τους αντέχω όλους αυτούς εκεί έξω, όλη αυτή την υποκριτική της πούτσας, όλη αυτή τη μαλακία. Δεν την αντέχω. Για την Ελλάδα μιλάω. Γιατί άμα κοιτάξω και πιο πέρα, θα αφήσω το κείμενο και θα πάω να πέσω από το μπαλκόνι. Ανυπόφορα είναι όλα. Κανένα μέλλον, καμία ελπίδα, κανένα τίποτα πουθενά. Πόλεμοι, καταστροφές, άγνοια, δικτατορίες, βασανιστήρια, σκατά. Άσε, ξαναγυρίζω το βλέμμα μου στη χώρα μου. Ευτυχώς που έχω και αγαπημένους, και φίλους και σκύλο. Ευτυχώς Παναγία μου, ευτυχώς. Γιατί άμα δεν είχα τίποτα, ω, πόσοι αξιόλογοι άνθρωποι είναι μόνοι τους!, θα ήταν το χειρότερο πράγμα. Το χειρότερο. Να βλέπεις όλη αυτή τη χεσίλα εκεί έξω και να μην έχεις με ποιον να τη μοιραστείς. Θα μου πεις, ανοίγεις ένα μπλογκ. Δεν είναι τόσο εύκολο παίδες να λες ό,τι σου κατέβει όπου να’ ναι, καθόλου εύκολο δεν είναι.

Έχω σιχαθεί τα πάντα. Όπου και να κοιτάξω, υπάρχει μαλακία. Είναι σίχαμα η κατάσταση, σίχαμα σκέτο. Εννοείται πως λάμπουν σαν σπάνια πετράδια ωραίοι άνθρωποι κι όποιος έχει ραντάρ τους ανακαλύπτει και λέει κι ευχαριστώ.

Τι να πω; Για τα ελεεινά κτίρια; Για τις νταλίκες όλη μέρα στη μέση του δρόμου; Για τους λοβοτομημένους μέσα στη μέση του δρόμου επίσης που βλέπουν περιστέρι και φρενάρουν; Για τους αγενείς νταβατζήδες στις δουλειές που σε θεωρούν σκλάβο κι έχουν 800 φορές χαμηλότερο IQ από σένα κι ελλιπή μόρφωση; Κομπλεξικοί είναι βρε, γι’ αυτό το κάνουν! Ναι ε; Στον πούτσο μου ρε παιδιά! Στον πούτσο μου! Ας βρεθεί κάποιος να τους εξηγήσει. Ας πάνε σε ψυχίατρο. Γιατί πρέπει η κάθε μαλακισμένη που το μόνο χαβά που έχει είναι του μουνιού της και ο κάθε απροσάρμοστος αρχίδας που τη βγάζει να κατουρήσει κι αντί να στοχεύσει λεκάνη ποτίζει τα πλακάκια να έχουν άποψη και να μου τη λένε κιόλας; Βούλωσ’ το ρε μαλάκα! Βούλωσέ το τώρα! Σκάσε! Τι να πω; Θυμάμαι διάφορα σκηνικά που μου λένε και δεν ξέρω τι να πω. Δασκάλα σε δημοτικό να βοηθάει παιδιά μεταναστών και να την διώχνουν λέγοντάς της ότι είναι δάκτυλος Αλβανών; Δασκάλα πάλι σε δημοτικό να βάζει 6 (με άριστα το 10) σε μαθητή που κοιμόταν και να της κάνουν τη ζωή πατίνι όλοι οι καθηγητές να βάλει 8; Σε δημόσιο σχολείο παρακαλώ κι ουχί σε ιδιωτικό αυτό. Πες μου τώρα εσύ γιατί οι μαλάκες οι μαθητές που διάβασαν να πάρουν τον ίδιο βαθμό; Φιλανθρωπικές οργανώσεις που κλέβουν, κρατάνε διπλά βιβλία και αγοράζουν 4x4, κότερα και βίλες, για να μην πω για τα κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση που τα κατακλέβουν κι όλο χρωστάμε και δεν έχουμε, άλλη ιστορία αυτή, σχολές που παραδίδουν μαθήματα γιόγκα, λόγκα, πόγκα και γκόγκα, αρωματοθεραπείες, σιάτσου και δεν ξέρω τι, να παίρνουν καλά- καλά το χρήμα από τους μαλάκες τους μαθητές, άλλοι να σκίζονται κι άλλοι να παρακολουθούν ένα μάθημα κι όταν έρχονται αντί να σε τρίψουν, σου χώνουν τα δάχτυλά τους στον κώλο και τελικά όλοι περνάνε, αυτοί οι άχρηστοι εντωμεταξύ θα βγουν να κάνουν θεραπεία σε πονεμένες πλάτες, συν να έχουν βρώμικα σεντόνια να ξαπλώσεις, να τρέχει το καζανάκι τους ενάμιση χρόνο και να μην το φτιάχνουν και να πετάνε όλα τα πλαστικά του πλανήτη στα σκουπίδια ενώ η ανακύκλωση είναι στα 10 μέτρα. New age σχολές της πούτσας λέγονται αυτές που αρχίδια ενδιαφέρονται για τον εσώτερο εαυτό και την ανάπτυξή του. Ο κώλος μου μιλάει, να σας δείξω; Άντε γαμηθείτε ρε λαμόγια! Τι άλλο; Κάτσε, είναι πολλά. Τι; Να πιάσουμε το κράτος; Ω ρε μάνα, δε θα τελειώσω ούτε το άλλο Πάσχα! Ο κλέψας του κλέψαντος! Μπουρδέλο! Μηδέν! Το απόλυτο μηδέν! Τίποτα! Δεν υπάρχουν ρε φίλε, δεν υπάρχουν, είναι απλό! Κι αν μπλέξεις μαζί τους κατά λάθος, την πούτσισες πατόκορφα. Πέρασες με νόμιμες διαδικασίες εξετάσεις και μπήκες στο δημόσιο; Κάτσε να γελάσω, χαχαχα χαχαχα χαχαχα, αχ, αχ, γαμώ τις πλάκες. Θα μπεις στο μίζερο ελεεινό γραφείο και μάντεψε! Θα είσαι ο μόνος που θα δουλεύει ενώ τα βύσματα θα ξύνουν τη μούνα τους. Θέλεις να πάρεις μετάθεση; 10-10 θα μετακινούνται δίπλα σου τα βύσματα από πόλη σε πόλη και συ θα πεθάνεις στην άγονη γραμμή γιατί με νόμιμες διαδικασίες πέρασες και μόνο με νόμιμες διαδικασίες θα πας εκεί που θες. Τι σημαίνει αυτό; Την πούτσισες ρε μαλάκα! Είσαι νομοταγής πολίτης, παρκάρεις σε πάρκινγκ, δεν κλέβεις την εφορία, δεν, δεν, δεν; ΤΗΝ ΠΟΥΤΣΙΣΕΣ ΜΑΛΑΚΑ! Να, η λέξη «μαλάκας» για τους νομοταγείς εφευρέθηκε, τι νομίζετε; Γιατί όταν βλέπουμε κάποιο ηλίθιο κατά τη γνώμη μας, δε λέμε «κοίτα ένα μαλάκα;» Ε, άμα δούμε έναν άνθρωπο να πηγαίνει κανονικά, να μην κάνει προσπεράσματα στο δρόμο, να παρκάρει 220 τετράγωνα μακριά από το σπίτι του ή να πληρώνει 10 ευρώ για μισή ώρα σε πάρκινγκ-νταβατζή, τι κάνουμε; Τον κοιτάμε, τον δείχνουμε, κουνάμε τον κεφάλι και γελώντας λέμε: Κοίτα το μαλάκα! Ε, γι’ αυτό δεν πρόκειται να πάμε που-θε-νά αλλά θα βουλιάξουμε βαθιά-βαθιά μέσα στα ίδια μας τα σκατά. Τα σκουπίδια που πετάμε παντού, θα μας πνίξουν και πολύ θα το ευχαριστηθώ. Θα πεθάνω κι εγώ μαζί με τους γαμημένους αλλά εγώ θα γελάω τουλάχιστον. Γιατί έχω καταλάβει, γιατί προσπαθώ μάλλον καθημερινά να καταλάβω, δεν μπορώ να πιάσω και τα πάντα και κάνω πολλά, πάρα πολλά λάθη αλλά προσπαθώ να τα δω τα γαμημένα, προσπαθώ να καταλάβω τι σκατά κάνω, να σέβομαι, να αγαπάω τη ζωή και πρώτα απ’ όλα τον εαυτό μου. Θέλω να κάνω καλό, θέλω να βοηθάω, θέλω να αγαπάω. Και ξέρετε γιατί; Γιατί τα ίδια ζητάω από τους άλλους. Πώς να μου δώσουν οι άλλοι όλα αυτά που ζητάω αν δεν τους τα δώσω πρώτη εγώ; Αλλά ξέρετε που χάνουμε την μπάλα; Γιατί όλοι τα θέλουμε αυτά. Αυτή είναι η αλήθεια. Ποιος δε θέλει αγάπη και σεβασμό; Αλλά δεν τα έχουμε. Γιατί; Γιατί περιμένουμε από τους άλλους και ποτέ δεν κάνουμε την πρώτη κίνηση. Δώσε ρε μαλάκα κι άσ’ το να πάει. Μπα, όχι ε; Γι’ αυτό γαμιόμαστε. Και ντάξει, είμαστε οι μεγαλύτεροι μαλάκες. Δεν υπάρχει και φόβητρο! Τουλάχιστον έξω, άμα κάνεις καμία μαλακία, θα σου κόψουν τα αρχίδια και θα στα δώσουν να τα φας στη χειρότερη περίπτωση και στην καλύτερη θα φας πρόστιμο. Στα σίγουρα. Ενώ εδώ; Είμαστε ελεύθεροι ρε. Ο καθένας κάνει ό,τι του καυλώσει. Θέλω να κατουρήσω; Θα κατουρήσω ρε μαλάκες! Δείτε τις αρχιδομπάλλες μου ολοστρόγγυλες και τριχωτές, δείτε τις! Το πουλί μου το κρατάω και δεν το βλέπετε αλλά άμα γουστάρετε μπορώ να το αφήσω να κουνηθεί λίγο πριν το βάλω στο βρακί μου να το δείτε κι αυτό! Έχω δει με τα μάτια μου άνθρωπο να τη βγάζει έξω στην Ομήρου στο κέντρο της Αθήνας απόγευμα με φως. Ντάξει ρε πούστη, γιατί; Δίπλα είναι τόσες καφετέριες, δεν μπορείς να πας; Τι σκατά; Αυτή τη γυφτομαγκιά, αυτή τη λαϊκή πλέμπα, αυτή τη ροχάλα που λέγεται απλός άνθρωπος, δεν τη θέλω, συγνώμη. Θέλω τον άνθρωπο πολύπλοκο και δύσκολο. Θέλω να σκέφτεται, να βλέπει, να ακούει και να μιλάει. Δε θέλω ζώο. Άμα θέλω ζώο παίρνω και το ξέρω εκ των προτέρων ότι είναι εκατομμύρια φορές καλύτερη ψυχή από τους γαμημένους τους κωλάνθρωπους.

Τώρα θυμήθηκα τα δέντρα. Τα πάρκινγκ, τα δέντρα που κόβουν στο όνομα των πάρκινγκ… ξέρετε πόσες περιπτώσεις ξέρω που υπήρχαν οικόπεδα, γυμνά, παρατημένα, κλασμένα που τα είχαν κάνει πάρκινγκ οι κάτοικοι και τους έδιωξαν οι κρατικοί φορείς της πούτσας και του κώλου για να κάνουν σχολεία, γυμναστήρια και αρχίδια καπαμά; Να σας πω τι έκαναν; Τίποτα! Ούτε αυτοκίνητα σ’ αυτά τα οικόπεδα, ούτε σχολεία, ούτε ψωλές, ούτε αρχίδια! Μόνο κάτι γαϊδουράγκαθα και κάτι κουράδες βρίσκεις. Πράσινο; Τι είναι αυτό; Είναι κάτι που όταν το σκέφτομαι, θέλω να κλαίω. Που να το δω κιόλας! Άκου τώρα: Οδηγούσα σήμερα κι ενώ έβριζα με καινούριες βρισιές τους εγκεφαλικά ανάπηρους που οδηγούσαν στο δρόμο γιατί οι παλιές κλασικές βρισιές μου τελείωσαν, ξαφνικά πέρασα δίπλα από ένα μικρό πάρκο. Αμέσως το βούλωσα φίλοι μου. Αυτή η ομορφιά με τη βροχή ήταν το κάτι άλλο. Το πράσινο ήταν τόσο λαμπερό, τόσο όμορφο, τόσο ζωντανό που μου έκοψε όλη τη φόρα, όλη την κακία, όλα τα νεύρα. Όσο διήρκεσε το πάρκο βέβαια. Σε μισό λεπτό που είχε τελειώσει το θέαμα, ξανάρχισα το βρίσιμο κι άρχισε πάλι η αδρεναλίνη να κυλά άνετη, όπως πάντα. Πώς να ηρεμήσουμε; Δε θέλουμε να είμαστε ήρεμοι; Και βέβαια. Το πιστεύω για όλους αυτό. Όλοι θέλουν να είναι ήρεμοι. Αλλά εδώ, πώς; Με τι προσόντα; Με Χόντα; Με κότερο να πάμε μια βόλτα; Με τι; Γαμώ την πουτάνα μου δηλαδή. Πώς να ηρεμήσεις όταν και στο πάρκο που περπατάς και κοιτάς το πράσινο και γουστάρεις βλέπεις σακούλες να έχουν πιαστεί στα κλαδιά και πατάς πάνω σε τσίγκους και ξαφνικά από κει πάνω, βρίσκεσαι κει κάτω; Με τη μούρη στη χυμένη καπότα και στα σκατά του σκύλου του χαμούρη που δεν τα μάζεψε; Πώς να ηρεμήσεις; Με το ένα τετραγωνικό μέτρο που αντιστοιχεί στον κάθε κάτοικο αυτής της χώρας ενώ αντίστοιχα, στη Γερμανία ας πούμε, αντιστοιχούν 12 τετραγωνικά μέτρα πράσινου στον καθένα; Που να πας βόλτα να ηρεμήσεις; Που να περπατήσει; Στα χεζοδρόμια; Στις λακούβες; Στα σκουπίδια; Στο εμπορικά καταστήματα! Και γαμώ τις ηρεμίες φίλοι μου! Α ναι! Ηρεμείς και με χάπια! Ω μεγαλοδύναμες φαρμακευτικές εταιρίες σας ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας! Τι; Ηρεμείς και στο σπίτι σου; Πώς να ηρεμήσεις στο σπιτάκι σου ρε άνθρωπε, στο όμορφο αυτό σπιτάκι που με το αίμα της ψυχής σου νοικιάζεις ή αγόρασες και χρωστάς ακόμα ή αγόρασαν οι γονείς σου και ο κάθε πουσταράς γείτονας κάνει ό,τι θέλει, ό,τι ώρα του ξεκαυλώσει; Πώς να ηρεμήσεις; Τι; Υπάρχει λύση; Ποια; Παίρνεις τα βουνά. Α, μάλιστα. Εντάξει. Αυτή τη λύση την ξέρουμε. Άλλη δεν υπάρχει; Γιατί εγώ πάντα ήξερα πως έχουμε δυο επιλογές πάντα μα πάντα. Να κάνω αυτό ή να μην κάνω αυτό, για παράδειγμα. Στην περίπτωση αυτή, τώρα που ζούμε, ποιες είναι οι δύο επιλογές μας; Να ζήσουμε όλο αυτό το σίχαμα ή να πάρουμε τα βουνά, είπαμε. Και γαμώ τις επιλογές βρε!

Άμα βάλει ο καθένας το λιθαράκι του, λέει, όλα θα αλλάξουν σιγά-σιγά. Εγώ το πιστεύω αυτό. Αλλά πρέπει να το βάλουμε όλοι. Όχι ένας να βάζει λιθαράκι και 1000 από πίσω να κρατάνε σφυριά και μπαλτάδες και να γκρεμίζουν. Έτσι, τι λιθαράκι να βάλεις; Ίσα που θα σε πιάσει η μέση σου μαλάκα.

Κάνε ανακύκλωση από τη μία, τα παίρνουν οι κανονικοί σκουπιδιάρηδες από την άλλη. Βάλε λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας από τη μία, έχουν καρκινογόνες πούτσες που άμα σκάσουν θα σου μπουν στον κώλο και θα ψοφήσεις από την άλλη. Μην τρως μαλακίες, delivery κλπ από τη μία γιατί θα ψοφήσεις, θα ψοφήσεις ως παθητικός καπνιστής και από τη μόλυνση της ατμόσφαιρας από την άλλη. Μην μαζεύεις τα κοχύλια από τις παραλίες που πας και να επιλέγεις να τρως φρέσκο ψαράκι κει δίπλα στην παραλία από τη μία, πύραυλοι σκάνε μέσα στη θάλασσα και βαπόρια αμολάνε όλα τα χημικά δηλητήρια από την άλλη. Με λίγα λόγια, ό,τι και να κάνεις, την πούτσισες και σκατά στη μούρη σου!

Άρα τελικά, μία είναι η επιλογή. Να πάρουμε τα βουνά. Και πως θα γίνει αυτό; Είναι κλειστοί οι δρόμοι! Ντάξει, θα μου πεις, θα σταματήσουν κάποτε. Τώρα σε πήρε ο πόνος; Πας σε λίγες μέρες. Και ποια βουνά να επιλέξω παρακαλώ; Τα δικά μας ή τα ξένα; Να πάω στο ψηλότερο; Γιατί στο Νεπάλ που ήμανε μας λέγανε οι ντόπιοι πως όταν καλοκαιριάζει και λιώνουν τα χιόνια, χιλιάδες μπουκάλες οξυγόνου και γκαζιού αποκαλύπτονται πεταμένες παντού, ω ναι, στα Ιμαλάια. Γιατί οι οικολόγοι αθλητές ορειβάτες, τις κουβαλάνε για να αναπνέουν και να μαγειρεύουν αλλά δεν μπορούν να τις κουβαλήσουν και άδειες! Ήμαρτον Κύριε! Τόση κούραση τράβηξαν! ΟΚ ρε μεγάλε! Πες μου σε ποιο γαμημένο βουνό να πάω και θα πάω! Αφού όπου και να πάω, θα πιάσει φωτιά και θα πρέπει να φύγω! Να κάτσω στο καραφλό βουνό; Θα με φάει ο ήλιος ρε φίλε, άσε που θα χτίσουν καζίνο, ξενοδοχεία, βίλες και ό,τι άλλα σκατά έχει μέσα η ψυχή τους.

Άρα τι; Τυρί και ψωμί στου μπαμπά σου τη γιορτή με 40 ποντικοί. Έλα μου ντε, τι; Γαμώ την ανθρωπότητα μέσα. Φτου στα μάτια μας!

Πολλά Νεύρα!

Μιλάμε, είμαι τούρμπο. Κι έγραψα ένα πράμα 20 χιλιόμετρα. Πριν σας στείλω όμως να το διαβάσετε, πάρτε ένα ωραίο ανέκδοτο που μας ταιριάζει τόσο, μα τόσο πολύ το γαμημένο:

Παιδάκι έχει απορία και ρωτάει το μπαμπά του.

Παιδάκι: Μπαμπά, τι είναι πολιτική;

Μπαμπάς: Πω πω, παιδί μου, τι είπες τώρα! Θα στα πω όσο πιο απλά μπορώ, για να το καταλάβεις. Άκου. Η μαμά, που προσέχει το σπίτι, κανονίζει τα οικονομικά και μας φροντίζει, είναι η Κυβέρνηση. Εγώ, που φέρνω τα λεφτά στο σπίτι και τα δίνω στη μαμά για να μας φροντίσει, είμαι το Κεφάλαιο. Η υπηρέτρια που είναι μέσα, δουλεύει, μας καθαρίζει κλπ, είναι η Εργατική Τάξη. Εσύ, που ακούς και κρίνεις, είσαι η Κοινή Γνώμη. Και ο μπέμπης μας είναι το Μέλλον. Κατάλαβες;

Παιδάκι: Κατάλαβα.

Μπαμπάς: Ωραία, πήγαινε τώρα, σκέψου το και αύριο μου λες τι συμπεράσματα έβγαλες.

Πάει το παιδάκι λοιπόν στο δωμάτιό του και σκέφτεται. Το έχουν συνεπάρει όλες αυτές οι κουβέντες και δεν μπορεί να κοιμηθεί. Το μωρό εντωμεταξύ έχει χεστεί και μυρίζει σκατίλα. Οπότε σηκώνεται το παιδάκι να πάει να το πει στους γονείς του να το αλλάξουν. Πάει στο υπνοδωμάτιο των γονιών του, η μαμά του κοιμάται και ο μπαμπάς του δεν είναι εκεί. Πάει να τον βρει, ακούει φασαρία από την κουζίνα, κάνει έτσι και βλέπει τον μπαμπά του να γαμάει την υπηρέτρια. Δε λέει τίποτα και πάει στο δωμάτιό του.

Ξημερώνει η επόμενη μέρα και μιλάει πάλι ο μπαμπάς με το παιδάκι.

Μπαμπάς: Τι έγινε παιδί μου; Σκέφτηκες όσα είπαμε χτες;

Παιδάκι: Ναι μπαμπά.

Μπαμπάς: Και τι συμπέρασμα έβγαλες;

Παιδάκι: Έβγαλα το συμπέρασμα πως όταν η Κυβέρνηση κοιμάται, το Κεφάλαιο γαμάει την Εργατική Τάξη, η Κοινή Γνώμη σιωπά και το Μέλλον είναι βαθιά χωμένο στα σκατά.

Γαμάει; Τώρα πηγαίνετε για κατούρημα, χέσιμο κλπ, πάρτε καφέ, τσιγάρα κλπ, χαμηλώστε τα τηλέφωνα και άντε να διαβάσετε εδώ το τέρας.

Πάει σύννεφο....

....η μαλακία. Σύννεφο όμως! Πυκνό, πυκνό, να μη μπορούμε να δούμε την τύφλα μας. Μιλάμε ότι σ' αυτή τη χώρα η μαλακία πιάνεται πλέον. Σηκώνεις λίγο το χέρι σου προς τα πάνω, κάνεις έτσι και την πιάνεις. Γι' αυτό λέμε ότι είναι σύννεφο. Σε λίγο όμως, συν την ατμοσφαιρική βρώμα, θα πέσει το σύννεφο και θα μας πλακώσει. Κοινώς, θα μας πλακώσει η ίδια μας η μαλακία. Καταπληκτικό ε; Η μοναδική χώρα που ήταν κάποτε σπουδαία και χάθηκε από πλάκωμα μαλακίας! Τουλάχιστον μ' αυτά και μ' αυτά, πάλι θα μείνουμε στην ιστορία. Τι να πεις.

Τι έχω και γκρινιάζω; Τι να έχω; Εσείς τι βλέπετε; Όλα καλά είναι; Ντάξει; Κανένα πρόβλημα; Εγώ γύρω-γύρω κοιτάω, μια-δυο ατάκες ακούω, μπλογκς διαβάζω και γίνομαι χειρότερα από ό,τι είμαι.

Χτες κόψανε αιωνόβια δέντρα στην Πατησίων, Πλ. Αμερικής. Προχτές, πάλευε κόσμος να κάνει αναδάσωση στην Πεντέλη μέσα στη βροχή. Όχι τα βλέπετε; Εδώ είμαστε ένας μαζεύει σκουπίδια 100 από πίσω πετάνε άλλα. Εγώ που σκατά να ελπίσω;

Σιχτίρ, πραγματικά έχω βαρεθεί. Δεν ξέρω αν πρέπει να κάνω ότι δεν με ενδιαφέρει τίποτα και να κάνω σαν καθυστερημένο, αν πρέπει να σκίσω τις σάρκες μου και να μου βάλω φωτιά σαν ένδειξη διαμαρτυρίας, αν πρέπει να γίνω εγκληματίας ή σωτήρας ή αν πρέπει να κάνω ένα ποτ πουρί όλων αυτών. Δεν ξέρω τι να κάνω κι έχω βαρεθεί πραγματικά. Σκατά κι απόσκατα και δυο κουράδες δίπλα δίπλα.

Δες εδώ λίγο περισσότερη αγανάκτηση σχετικά με τα δέντρα.

Μια ωραία βόλτα...

...εδώ με κείμενο και βίντεο! Ο μον Ντιε!

Ψυχ... (με update κάτω-κάτω).

...ανωμαλία.
Το πρωί σηκώθηκα στις 10. Πήγα δεν θυμάμαι που και μετά στο Allou Fan Park όπου ανεβήκαμε και καλά σε ένα λάιτ πράγμα και κόντεψα να ξεράσω ότι είχα φάει από τα μικράτα μου. Γελούσα βέβαια καθ' όλη τη διάρκεια του μαρτυρίου αν και σκεφτόμουν όλα τα θρίλερ που έχω δει, φαντασιώθηκα ότι κόβονται τα σκοινιά, ότι σπάνε τα σίδερα, έβλεπα τον εαυτό μου τη μία να γελάει και την άλλη να αιωρείται ουρλιάζοντας πριν πέσει και σπάσει τα πάντα αλλά κατά τα άλλα, μου άρεσε, δεν μπορώ να πω.
Το βράδυ, κοιμήθηκα στις 10 γιατί είμαι γριά. Ξύπνησα στη 1 να κατουρήσω. Δεν ξανακοιμήθηκα όμως γιατί οι πουσταράδες οι γείτονες τότε θυμήθηκαν να τσακωθούν και να περπατάνε πέρα δώθε με τα τακούνια. Άμα τους βρουν καμιά μέρα με καρφωμένα τακούνια στο κούτελο, θα αναρωτιούνται ποιος το έκανε. Σηκώθηκα και τώρα η ώρα είναι 5:30 κι ακόμα να κοιμηθώ. Αύριο - τι αύριο, σε λίγες ώρες!- θα είμαι για τον πούτσο κι όχι τίποτα, ήθελα να πάω και γιόγκα. Αλλά πως θα πάω που θα είμαι για τον πούτσο όπως προείπα. Θα πάω και θα κοιμηθώ αμέσως. Γαμώ το στανιό μου τι το ήθελα το κατούρημα!

Άσχετο update: Ρίξτε μια ματιά εδώ. Όσοι δηλαδή ενδιαφέρεστε για το θέατρο. Οι υπόλοιποι μπορείτε να πάτε να γαμηθείτε. Πάλι ευχάριστα θα περάσει η ώρα σας.

Λόγια του Αέρα.

Άντε γαμίδια! Βαριέμαι να γράψω, όχι, δε βαριέμαι μόνο, δεν έχω τίποτα να πω, έχω κενό, είμαι σε καταστολή και βαριέμαι στο καπάκι, έχω περίπου κατάθλιψη, δεν έχω μία, απέξω ο κωλόκαιρος γαμιέται, φυσάει, πράγμα που το μισώ, καταστρέφει τα λουλούδια, γαμάει τα αδέσποτα, πηδάει τους άστεγους, ξεκωλιάζει τα νησιά που δεν μπορούνε να πάνε τα καράβια λόγω μποφόρ, για να μην πω πως έτσι και απλώσεις ρούχα, γίνονται σαν κωλάντερα. Ο αέρας είναι μια μαλακία, άντε γαμήσου για αέρας! Και στο καπάκι, λόγω του αέρα προφανώς, δεν πιάνει και το ίντερνετ. Άκου ρε μαλάκα, είναι δυνατόν;!! Γαμώ την πουτάνα μου, βαριέμαι που βαριέμαι, είναι που είναι το σπίτι μπουρδέλο, εγώ το έχω κάνει, ναι, δεν τολμάει ο άνθρωπος να πει τίποτα, κυκλοφορώ σαν μικρός νταβατζής μέσα στο σπίτι, με μισόκλειστα μάτια, πετάω πράγματα δεξιά αριστερά, μετά βρίζω που το σπίτι είναι μπουρδέλο κι άμα μου πει και τίποτα, θυμάμαι γεγονότα που έγιναν πριν 15 χρόνια και του τα χτυπάω. Είπα, δεν είμαι καλά, μην το πολυσυζητάμε. Είπα λοιπόν να κάνω την καρδιά μου πέτρα και να μπω στο ίντερνετ να διαβάσω τουλάχιστον τους φίλους μου, τους γνωστούς μου, όλους εσάς τέλος πάντων να μου αλλάξει λίγο η διάθεση κλπ. Αλλά «σφάλμα φόρτωσης» και «σφάλμα φόρτωσης» μόλις φυσικά πήγα να σχολιάσω στο μπλογκ μου και στο allwe. Άει σιχτίρι γαμώ το σπίτι σου για ίντερνετ! Δεν ήξερε να κολλήσει από την αρχή, όοοοοχι, το έκανε μόλις έτσι, πήγα να φτιαχτώ λίγο και έγραψα κει ένα τέταρτο σχόλια και μετά «σφάλμα φόρτωσης» που να του γαμηθεί για ίντερνετ το μουνί της θειας του της πουτάνας που γαμιέται με τους σκύλους της γειτονιάς! Ααααααα!!! Έχω βάλει και μια μαλακία αιθέριο έλαιο, σανδαλόξυλο το μουνί που το πέταγε κι αυτό κι έχει βρωμίσει όλο το σπίτι σα καταγώγι σε νεπαλέζικη στέπα που πουλάνε κιλίμια γαμώ τα πρέκια μου για Ελλάδα. Κι επειδή το ίντερνετ γαμιέται, αναγκάζομαι να γράψω πάλι ενώ δε θέλω να πω τίποτα! Τίποτα! Γαμιέσαι γαμημένο ίντερνετ, θέλω να διαβάσω τους άλλους γαμώ τον ΟΤΕΝΕΤ σου τον γαμημένο, επειδή φυσάει το κάνεις; Πες μου ένα λόγο γαμώ το γαμημένο για σανδαλόξυλο, θα λιποθυμήσω από τη μπόχα, το έχω σβήσει το γαμημένο αλλά αυτό βρωμάει ακόμα γαμώ την ωραία μου ατμόσφαιρα γαμώ! Πες μου ένα λόγο μωρή μαλακία που δεν παίζεις, πες μου γαμώ τις τηλεφωνήτριές σου γαμώ! Δε θέλω να πάρω τηλέφωνο καμία τηλεφωνήτρια, δε θέλω να μιλήσω με κανένανε ρε το καταλαβαίνεις; Θέλω απλά να λειτουργήσει το γαμημένο! Και να πάρω δηλαδή τι θα μου πούνε; Λειτουργεί κυρία μαλάκω μου, ναι, βέβαια λειτουργεί, τα κουμπάκια είναι αναμμένα το βλέπω κυρία καριόλα μου, αλλά δε λειτουργεί παρόλα αυτά, εντάξει, αφήστε να το κοιτάξουμε, μέχρι αύριο θα σας πάρει κάποιος τεχνικός μας, ΔΕ ΘΕΛΩ ΑΥΡΙΟ, ΤΩΡΑ ΘΕΛΩ, ΤΩΡΑ γαμώ το στανιό σας, γαμώ τα κεφάλια σας, γαμώ τη χώρα μου, γαμώ τον αέρα μου, με τόσο αέρα γιατί δεν έχουμε παντού ανεμογεννήτριες, ε; Γουστάρουμε ΔΕΗ έτσι; Καυλώνουμε τρελά με ΔΕΗ, αν ναι, ναι, κι άλλο ΔΕΗ μου, έτσι, πέτα με στα βράχια, βγάλε μου τα μάτια έξω, ναι, ναι, θέλω να πληρώσω κι άλλα που δεν έχω καλά-καλά ακόμα οικογένεια, μαγειρεύω κάθε του αγίου πούτσου, ανοίγω μια φορά την ημέρα για 10 λεπτά το θερμοσίφωνο και πληρώνω κατοστάρες φιλική τιμή ΔΕΗ μου εσύ, καύλα σκέτη είσαι, καλά κάνεις! Άντε γαμηθείτε όλοι!

Και ποιος μου λέει εμένα πως και που κάθομαι και γράφω τώρα όλες αυτές τις μαλακίες τούμπανα, θα δεχτεί η αυτού μεγαλειότητα το ίντερνετ να τα ποστάρω ε; Ποιος πούστης μου το λέει που έχω ανοίξει 70 παράθυρα και με περιμένουν όλοι οι φίλοι κι οι γνωστοί να τους διαβάσω, εγώ δε μπορώ κι ούτε ξέρω αν γίνεται να ποστάρω τις μαλακίες που γράφω; Άσε που άμα καταφέρω να ποστάρω δύο πράγματα που θέλω τελικά να ποστάρω, διπλό βρίσιμο κι εδώ και στο allwe, πως θα πιστέψει μετά άνθρωπος ότι δε μπορούσα να μπω να τους διαβάσω; Γιατί παίζει να ποστάρω και μετά να μη μπορώ να μπω πουθενά. Έτσι, επιλεκτικά θα το κάνει, για να φαίνομαι μαλακισμένη και ψεύτρα. Έχεις προσωπικότητα ίντερνετ ε; Μας καταλαβαίνεις και μας δουλεύεις ή έχει μπει μέσα σου ο Μέρφυ και μας γαμάει; Άντε ρε γαμήσου και συ κι αυτός. Σήμερα είναι Τετάρτη 14 Ιανουαρίου του 2009, δεν έχω συνηθίσει ακόμα να το λέω το 2009, μου φαίνεται πολύ μπροστά μιας κι εμείς οι Έλληνες ζούμε στο 1800, αλλά θα το συνηθίσω, που θα μου πάει. Γράφω την ημερομηνία για να δω πότε θα καταφέρω να το ποστάρω. Σήμερα ή αύριο; Και ποιος είπε ότι αύριο δε θα έχω δουλειές και θα καταφέρω να μπω στο ίντερνετ; Ε, ποιος; Τώρα μου ήρθε, τώρα μπόρεσα, τώρα θέλω, αλλά και τώρα έχω τσαντιστεί πάλι τόσο πολύ που δε θέλω να κάνω τίποτα. Θέλω να το κλείσω έτσι όπως είναι και να πάω να κάτσω στον καναπέ να διαβάσω τις 180 εφημερίδες που έχω μαζέψει από το Νοέμβριο μαζί με τα 270 περιοδικά, ένθετα, free press κλπ που τις συνοδεύουν και μη και βρίσκονται όλα μαζί πάνω στον καναπέ, κάτω από τον καναπέ, δίπλα από τον καναπέ, πέρα από τον καναπέ και δώθε του καναπέ. Άει γαμήσου!

Κι άλλο βρίσιμο εδώ, δεν τελείωσα.

Κουράδες.

Μπείτε εδώ και διαβάστε μια σκατομέρα που άλλη δεν ήθελα. Πολύ μαλακία.

Δε μου φτάνει που δούλευα σαν το σκύλο 18ωρα για δυο μέρες για να πάρω τρεις κι εξήντα γαμώ την αφραγκία μου, που είδα ένα σωρό κομπλεξικούς αγάμητους μαλάκες που απέφευγα τόσο καιρό όπως ο εξαποδώ το λιβάνι, τους έφαγα στη μάπα, άκουσα ένα σωρό μαλακίες, είδα μικρότητες, ξέρετε, τύπου να αργείς 4 λεπτά, να μπαίνεις μέσα και να κοιτάει ο μαλάκας το ρολόι του. Τι το κοιτάς ρε μαλάκα; Ούτε καν που με πληρώνεις ρε παλιομαλάκα τελευταίε, γελοίε μαλάκα! Άλλοι με πληρώνουν ρε μαλάκα, άσε που δεν είναι κανείς άλλος εκτός από σένα εδώ ρε μαλάκα! Μαλάκα! Αλλά δεν μπορείς να τα πεις αυτά, γιατί δε λέει, έχεις πάει να κάνεις κάτι, το κάνεις και τελειώνεις. Αλλά όλοι αυτοί οι κομπλεξικοί, οι αγράμματοι τελευταίοι μαλάκες που δεν ξέρουν ποιος είσαι αλλά σου μιλάνε σα να είσαι το χνούδι κάτω από τον καναπέ, θέλουν τέτοιο κλωτσίδι που περισσότερο δεν παίρνει. Και τους κοίταζα και ήταν τόσο άσχετοι, τόσο κακοί στη δουλειά τους, τόσο αλλού και να περνάνε οι ώρες για πλάκα. Δουλειά που μπορούσε να γίνει στο μισό χρόνο, να τραβάει ώρες ατελείωτες γιατί είναι άχρηστοι και γιατί σχεδόν κανείς σ’ αυτή τη χώρα δεν ασχολείται με τη δουλειά του αλλά με τη δουλειά του άλλου. Αποτέλεσμα; Μπουλούκια, πανικός, φωνές, πήγαινε-έλα χωρίς νόημα. Καλά μεγάλε, άμα τελειώσετε ποτέ έτσι και βγάλετε και αποτέλεσμα, να με φτύσετε ήθελα να πω, αλλά ευτυχώς που δεν το είπα γιατί τελείωσαν. Και μόλις τελείωσαν αυτοί και θέλησα να ηρεμήσω, έγινε η μαλακία. Μπείτε και δείτε. Σιχτίρι.

Καλή Χρονιά!!

Χο χο χο! Καλή Χρονιά σκουλίκια! Τι γίνεται; Όλα καλά; Δεν έχω να πω τίποτα, όλη μέρα κοιμάμαι και το βράδυ πάω για ύπνο. Δεν έκανα τίποτα, δεν πήγα πουθενά, εκτός από κάτι καφέδες και φαγητά κι επισκέψεις και βόλτες και τη Δευτέρα ξεκινάω ένα νέο μικρομαραθώνιο δουλειάς που θα τελειώσει μέσα στην εβδομάδα και υποθέτω πως μέχρι τότε θα έχω να σας πω τίποτα, κάτι, απ’ όλα ή το βασικότερο ένα αρχίδι ή το πόσο βρωμούσε ένα χεσίδι αλλά δεν είναι σωστό να λέω τέτοια, ντροπής πράματα.

Υ.Γ. 1. Δεν έγινα καλύτερη από πέρσι μέχρι φέτος. Μάλλον χειρότερη με λες. Είδα μια μέρα τη μούρη μου αυτές τις μέρες, έξω, τυχαία σε ένα καθρέφτη κι είχα μια ξινίλα, άλλο πράμα. Άσε που σκέφτομαι σπλάτερ με πρωταγωνιστές αρχίδια που μου τη σπάνε οι γαμημένοι για άνθρωποι. Χάλια, χάλια.

Υ.Γ. 2. Και παίζει και το γαμημένο το ΣΤΑΡ κι έχει μια πούτσα με τον Ηρακλή σκατόφλωρο, ένα μαλακισμένο που δέρνει κάτι φαντάσματα και κάτι δικέφαλα τέρατα και μου'χει σπάσει τον πούτσο η πούτσα. Και επειδή είμαι ιν τρανς και γράφω, δεν την κλείνω, ούτε την αλλάζω τη γαμημένη τη μαλακία που γαμιέται γαμώ την πουτάνα τους βάζουν καλές ταινίες στις 4 το πρωί και στις 9 μαλακίες μαλακίες μαλακίες γαμώ την τρέλα τους γιορτινές μέρες υποτίθεται θα κάτσω εγώ ρε μαλάκα να δω μαλακίες; Δεν τραβάω κανονικές μαλακίες να το φχαριστηθώ κιόλας; Αλλά έχε χάρη που δε μπορώ να σταματήσω να γράφω αλλιώς θα σε γαμούσα κωλοτηλεόραση πουτάνα κωλοκάναλο γαμιέσαι γαμώ τα Ουααααργκμπρρρ που ακούω τα γαμημένα και τα ΑΑΑΑΑ και τα ΟΥΟΟΥΟΥΑΑΑΑ α γαμήσου!

Υ.Γ. 3. Σκέφτηκα για υπόσχεση αυτού του έτους, τι υπόσχομαι να κάνω δηλαδή, σκέφτομαι λέω, να γράφω συνέχεια και κάθε μέρα. Φαντάζεστε να το κάνω; Μαλάκες, θα πήξετε στη μαλακία. Θα υποφέρετε. Όλοι θα υποφέρουμε. Σαν άλλος Τζον Τάραμας που τον έδιωξαν από τα καζίνο, έτσι και μένα, θα με διώξουν από το ίντερνετ, μη σας πω από τη χώρα που χέστηκα και μακάρι. Μπουα χα χα χα τι μαλακίες λέω, φεύγω. Τώρα στον Ηρακλή, κάποιος μαλακίζει μια κιθάρα, γιατί παίξιμο δεν είναι αυτό, και τραγουδάει. Ο μαλάκας.

Υ.Γ.4. Άλλο γαμημένο μικροκείμενο θα βρείτε κι εδώ. Άντε.