22.2

Τόσα κιλά φίλοι μου ζυγίζει η τσάντα που θα πάρω μαζί μου στο νησί. Όχι δεν σηκώνεται, όχι είναι μια πέτρα στην πλάτη μου, όχι τα γαμώ όλα, όχι δεν ξέρω τι σκατά έκανα και πρέπει να σηκώνω αυτό το σταυρό, όχι που τώρα που θα φύγω εγώ έχει 700 μποφόρ και θα είμαι κατάστρωμα, όχι που θα γίνουν μια τζίβα τα μαλλιά πάνω στο κεφάλι μου, όχι που θα σκέφτομαι την τσάντα μου και αν πρέπει να αρχίσω να πετάω πράγματα στη θάλασσα, όχι, όχι,όχι, αρνούμαι! Τι τα θέλω τα κάμπινγκ η κωλόγρια, δεν μπορώ να κουνήσω, όχι πες, τι τα θέλω! Ποιος σου είπε ρε ότι τα θέλω;; Ας όψεται η αφραγκία και τα αρχίδια που τους δουλεύεις και καθυστερούν να σε πληρώσουν! Θέλω εγώ να κουβαλάω και να λυγίζω σα λυγαριά γαμώ την πουτάνα μου; Θέλω; Όχι δε θέλω! Να μείνω στο Χίλτον θέλω και να κάνω σπα! Για χίπουρα με περνάτε; Για μαλάκα; Είπα εγώ ότι μ' αρέσει να σέρνομαι μέσα στα χώματα; Τον γαμώ τον αέρα! Τον γαμώ για να μάθει να φυσάει! Γιατί άμα φυσάει, αρχίδια κάμπινγκ θα κάνω που θα γλυτώσω τα κουνούπια αλλά θα μασάω όλη μέρα άμμο. Α γαμίδια, καλές διακοπές να έχετε όλοι!

Και μια ανακοίνωση. Αποφάσισα να βγάλω από την αχρηστία το μπλογκ της Καλόγριας και να βάζω εκεί άρθρα που με εντυπωσιάζουν-ενδιαφέρουν-συγχύζουν κλπ. Να το ξέρετε να τα κοιτάτε άμα βαριέστε και θέλετε να διαβάσετε καμιά μαλακία. Γαμώ τον αέρα μου μέσα και γαμώ την τσάντα μου των 800 κιλών, γαμώ την καρέκλα που θα ψάχνω να κάτσω στο κατάστρωμα και θα σκέφτομαι να σηκωθώ να κατουρήσω μην την πιάσει η τσάντα καμιάς σκατόγριας, γαμώ και τη σκηνή και την πλάτη μου και το στρώμα που κουβαλάω για να κοιμάμαι άνετα. Ε βέβαια θα το χρειαστώ το στρώμα να κοιμάμαι άνετα γιατί μέχρι να φτάσω θα έχω σπάσει στα δύο και έτσι σίγουρα θα το χρειαστώ γαμώ την πουτάνα μου, την πουτάνα μου γαμώ! Α, και το άλλο; Η ανιψιά μου έχει ψείρες. Όχι, σκεφτείτε κι αυτό. Να πάω στο νησί σπασμένη στα δύο από το βάρος και να κολλήσω και ψείρες. Καλά, με σφεντόνα θα της δώσω τα δώρα της. Δεν παίζει να πλησιάσω με τίποτα. Στα 10 μέτρα θα την έχω. Ε όχι, αν μου συμβεί αυτό, δε θα το αντέξω. Χωρίς δεύτερη σκέψη, θα ακολουθήσω τα χνάρια της Βιρτζίνια Γουλφ που αυτοκτόνησε περπατώντας μέσα στο νερό με πέτρες στις τσέπες. Η μόνη διαφορά είναι ότι εγώ θα βάλω τη σκηνή στον κώλο μου, θα ρίχνω μπινελίκια και θα ξύνομαι.

Καλές διακοπές είπα; Μην ακούτε που γκρινιάζω, γαμάτα θα περάσουμε :)

Φίλοι για Πάντα. Ολλανδία.

Ντρρρρριν... Ντρρρρρριν... Ντρρρρρρρρριν!!!!

-...Ναι;

-Έλα ρε μαλάκα! Που είσαι τόσες μέρες;;

-...Μη φωνάζεις ρε μαλάκα, κοιμόμουν...

-Ξύπνα ρε μαλάκα, τι κοιμάσαι;!

-Κοιμάμαι ρε, τι θες, πονάω, α γαμήσου!

-Που πονάς ρε μαλάκα, ξύπνα σου λέω να σε δω!

-Τι ώρα είναι;

-Η ώρα που γαμούν οι γύφτοι.

-Όλο μαλακίες...

-Έλα ρε, να έρθω από κει ή να πιάσω καφέ και τσιγάρα;

-Πιάσε, φοβάμαι μην έχω τη γρίπη των χοίρων και σε κολλήσω.

-Τι; Χαχαχαχα χαχαχαχαχα, καλό, χαχαχαχαχα χαχαχαχα, άνοιξε ρε μαλάκα, από κάτω είμαι! Κοίτα! ΝΤΡΙΙΙΙΙΝ!!! Κοίτα! ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ! Χαχαχαχαχα ΝΤΡΙΙΙΙΙΝ!!! Χαχαχαχαχα ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ!!

-ΣΚΑΣΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΓΑΜΩΤ#$**&%$#@!!!! ΝΤΡΡΡΡΡΙΝΝΝ!! ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΤΑΣ ΤΟ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΓΑΜΩΤ#$&*%#$#@#$!!!ΑΝΕΒΑ!!!!!

.......

-Φίλε μου!!!!

-Μη με σφίγγεις γαμώ τη ζωή μου γαμώ πρωί-πρωί, πονάω σου λέω!!!

-Πω πω ρε μαλάκα, πήγες κει πάνω και πούστεψες εντελώς λέμε!

-Κάτσε κάτω μωρέ μαλάκα, το πλευρό μου πονάει.

-Από τι ρε μαλάκα; Σε τύλιξε με τις ποδάρες της καμιά αλόγα Ολλανδέζα χαχαχαχαχα;;!!

-Ώωωχουου... Όχι μωρέ μαλάκα, θλάση έπαθα από το πολύ φτάρνισμα και το βήχα.

-Τι; Χαχαχαχαχα χαχαχαχα χαχαχαχα δεν είναι δυνατόν ρε μαλάκα χαχαχαχα χαχαχαχα χαχαχαχα δεν υπάρχει χαχαχαχαχα χαχαχαχα άκου το γελοίο ρε μαλάκα χαχαχαχαχα χαχαχα δεν είναι δυνατόν χαχαχαχαχα...

-Θα σκάσεις ααχχ χαχαχαχα γιατί μου προκαλείς γέλιο που είσαι τόσο μαλάκας και δε μπορώ να γελάσω;

-Χαχαχαχαχα να κλάσεις μπορείς χαχαχαχα;

-Όχι ααχ ααχ χαχαχαχα σκάσε μαλάκα πονάω ααχ ααχ χαχαχαχαχα!

-Χαχαχαχα κάτσε να φέρω κάτι να πιούμε και να μου πεις πως πέρασες μωρή άρρωστη χαχαχαχαχα χαχαχαχα!

-Ααααχχχ χαχαχαχα άντε γαμήσου μαλάκα και πονάω ααχ ααχ ααχ χαχαχαχα..

......

-Για λέγε, τι λέει η Ολλανδία;

-Ήταν ωραία ρε, μας έκανε ωραίο καιρό, πολύ ωραίο καιρό. Μιλάμε τρελό ήλιο, Ελλάδα, ιδρώτας κι έτσι.

-Έλα ρε μαλάκα, δεν έβρεξε;

-Πώς δεν έβρεξε, έβρεξε τις 2 τελευταίες μέρες που ήμασταν εκεί και ήταν αρκετό για να τα κάνει όλα πουτάνα.

-Γιατί; Τι έγινε;

-Είχα κάνει μαλακία εγώ και μπήκε όλο το νερό μέσα από ένα παράθυρο και γάμησε ένα κρεβάτι. Βράχηκε και το σεντόνι και το επίστρωμα και το στρώμα.

-Χαχαχαχαχα τι έκανες πάλι ρε μαλάκα;

-Μαλακίες. Την είδα νοικοκυρά και το είχα σύρει να το βάλω στη «σωστή θέση» γιατί δεν το είχαν βάλει κέντρο και όταν έπεσε όλη η λάσπη και το πότισε όλο, τότε κατάλαβα γιατί.

-Τι λες ρε μαλάκα;; Χαχαχαχαχαχα δεν γίνονται αυτά ρε μαλάκα χαχαχαχαχαχα τι δουλειά είχες ρε μαλάκα να σέρνεις τα κρεβάτια; Χαχαχαχαχα γι’ αυτό πονάνε τα πλευρά σου ρε μαλάκα, από τις μαλακίες που έκανες αααχαχαχαχα!!

-Σκάσε ρε μαλάκα ααχχχ αααχχ χαχαχαχα που να με δεις μετά να κουβαλάω το στρώμα και να προσπαθώ να κατέβω την εσωτερική σκαλίτσα για να το απλώσω κάπου, αααχχχ ααχχχ χαχαχαχα, αλλά τελικά δε γινόταν και το έβαλα κάπου πάνω, ααχχ αχχχχ χαχαχα, άσε που έραψα και μια κουρτίνα που είχε σκιστεί...

-Τι; Ααααααχαχαχαχαχα χαχαχαχαχα δεν πας καλά ρε μαλάκα χαχαχαχαχα!

-Γιατί ρε μαλάκα, καλά έκανα, έτσι όπως κρεμόταν και περνούσαμε να πάμε στο μπάνιο γυμνοί, χαζεύανε τα αρχίδια μας από τα απέναντι παράθυρα!

-Ε και τι έγινε ρε μαλάκα;; Ας τα χάζευαν!!

-Άντε μωρέ μαλάκα! Στην τελική το σπίτι ήταν φοβερό και την είδα να το φροντίσω! Τι θες τώρα; Και σκούπιζα και μάζευα και έκανα διάφορα!

-Καλά, είσαι συ ανωμαλάρα ολκής!

-Γιατί ρε ηλίθιε; Τι έπρεπε δηλαδή; Να μπω μέσα και να αρχίσω να τρίβω τα αρχίδια μου στις καρέκλες; Δε σε καταλαβαίνω ρε συ! Διακοπές σημαίνει να είσαι γύφτος και να τα πετάς όλα κάτω; Εγώ γουστάρω να νιώθω ωραία, καθαρά, τακτοποιημένα, να μπαίνω κάπου και να χαίρομαι. Και στην τελική, κάναμε μεγάλη χαρά που το βρήκαμε και ήταν καινούριο ρε μαλάκα, έλαμπε σου λέω!

-Έλα ρε μαλάκα, για πες, που το βρήκατε;

-Μόλις φτάσαμε. Όχι αμέσως δηλαδή, ψάξαμε πρώτα, είδαμε κει μερικά και τελικά το βρήκαμε.

-Δωμάτιο;

-Τι δωμάτιο μωρέ μαλάκα, είχε εσωτερική σκάλα σου λέω, διαμέρισμα ήταν στον τρίτο όροφο κι έτσι, σε δύο επίπεδα, με βεράντα, φοβερό! Βασικά ήταν για 4 άτομα αλλά μας το έδωσε και μας το άφησε και φτηνά. Βέβαια, μας έφευγε ο κώλος να ανέβουμε και να κατέβουμε.

-Γιατί;

-Γιατί μαλάκα ΔΕΝ υπάρχουν οι σκάλες του Άμστερνταμ! Απλά δεν υπάρχουν!

-Γιατί ρε μαλάκα;

-Γιατί όταν ανεβαίνεις, τα πάνω σκαλοπάτια είναι μάξιμουμ 30 εκατοστά από τη μύτη σου. Μιλάμε, δεν είναι απότομα, κανονική αναρρίχηση κάνεις. Κι εμείς που μέναμε στον τρίτο που σου είπα, τα βλέπαμε όλα κάθε μέρα να ανέβουμε και να κατέβουμε. Μια μέρα να δεις, που μόλις κατέβηκα στο δρόμο με έπιασε χέσιμο. Μαλάκα, τι ήταν αυτό; Να θέλω να χέσω και να σκέφτομαι τι να κάνω. Να μπω σε ένα βρωμομάγαζο να χέσω τις κάλτσες μου και να ακουμπάω το μάγουλό μου στην πόρτα, γιατί στα περισσότερα μαγαζιά οι τουαλέτες ήταν μάξιμουμ μισό επί μισό μέτρο και πολύ σου λέω, ή να ανέβω πάλι αυτό το πράμα να χέσω στο δωμάτιο;

-Και τι έκανες ρε μαλάκα;

-Ανέβηκα φυσικά και κατέληξα να χέζω λαχανιασμένος.

-Χαχαχαχαχα χαχαχαχα τι πακέτο ρε μαλάκα οι κωλόσκαλες!

-Άσε, σου λέω έτσι και ήμασταν πάνω και ανακαλύπταμε πως κάτι είχαμε ξεχάσει να πάρουμε και θέλαμε από κάτω, γινόταν σκοτωμός για το ποιος θα κατέβαινε να πάρει κάτι από το σούπερ μάρκετ και να ξανανέβει. Δεν υπήρχε να ανεβοκατεβαίνεις αυτά τα πράματα! Δεν υπήρχε μαλάκα, μας έφυγε το ξεσκάτι!!! Να πάει γέρος άνθρωπος διακοπές εκεί, να μην ξέρει, να μην έχει κλείσει δωμάτιο σε μοντέρνο ξενοδοχείο με το ωραίο του το ασανσέρ και να πάει και καλά περιπέτεια; Την πούτσισε! Δεν υπάρχει να ανέβει αυτά τα πράματα που θέλουν να τα λένε σκάλες! Και καλά να τα ανέβεις, πως τα κατεβαίνεις; Γάμησέ τα σου λέω, εφιάλτης!

-Κατά τα άλλα καλό το σπιτάκι;

-Φοβερό. Μόνο που δεν επιτρεπόταν το κάπνισμα.

-Στο διαμέρισμα δεν επιτρεπόταν το κάπνισμα;! Τι λες τώρα ρε μαλάκα;

-Ναι ρε, ντάξει, καινούριο ήταν, δεν ήθελαν οι άνθρωποι να τους τα καίνε οι τελειωμένοι που θα έμεναν μέσα, στο Άμστερνταμ είμαστε, πηγαίνετε έξω σου λέει και καπνίστε τα παπούτσια σας. Συν ότι είχε και τη βεραντούλα. Αλλά εμείς, άλλα καταλάβαμε όταν μπήκαμε μέσα.

-Τι εννοείς; Τι καταλάβατε;

-Άκου. Όταν πρωτομπήκαμε στο σπίτι, είχε μια ταμπελάρα που έλεγε πως απαγορεύεται το κάπνισμα αλλά ο ανιχνευτής καπνίσματος στο ταβάνι του σαλονιού, ήταν καλυμμένος με πλαστικό. Τα ταβάνια εντωμεταξύ, είναι πολύ χαμηλά, οπότε αν το είχαν κάνει οι προηγούμενοι ενοικιαστές, θα το είχαν δει οι ιδιοκτήτες, η κοπέλα που καθάριζε, κάποιος, καθότι το ταβάνι ήταν βία στα 2 μέτρα, οπότε καραφαινόταν. Οπότε, όταν μας έβαλαν μέσα, το είδαμε με τη μία και υποθέσαμε πως το είχαν καλύψει αυτοί και πως εκεί καπνίζουμε αφού δεν μας είπαν τίποτα. Σωστά;

-Ολόσωστα!

-Έτσι. Μη φανταστείς βέβαια τίποτα τραγικά, ότι είχαμε φέρει λουλάδες και τέτοια, άλλωστε το μεγαλύτερο μέρος της μέρας, έξω ήμασταν, αλλά ένα τσιγαράκι στο τσακίρ κέφι, μπορεί να έπαιζε. Βέβαια, έπαιζε και ο φοβερός καιρός που είχαμε όλα τα παράθυρα ανοιχτά και αεριζόταν το σπίτι τρελά. Περνούσαν οι μέρες που λες, τσιγάρα κανονικά εμείς μέσα, οπότε δυο μέρες πριν φύγουμε, κατά τις 10 το βράδυ, αρχίζει να βαράει ο συναγερμός του υπνοδωματίου. Άσχετο. Εμείς, καθόμασταν στο σαλόνι, ήταν ένα τσιγάρο αναμμένο κι αυτό μόνο του, δίπλα στο παράθυρο. Απόσταση τώρα από το υπνοδωμάτιο. Καμία σχέση. Ο συναγερμός εντωμεταξύ να τα σπάει. Απ’ έξω, να ανοίγουν πόρτες των άλλων διαμερισμάτων και να τρέχουν οι ενοικιαστές κατά κάτω, να γίνεται της πουτάνας. Η αλήθεια είναι ότι ψιλοανατρίχιασα αλλά δε σηκώθηκα και αμέσως από την καρέκλα μου. Έπρεπε να το σκεφτώ πρώτα, καταλαβαίνεις. Οι ξένοι είναι μαθημένοι, ακούνε συναγερμό και τρέχουν. Εμείς, στα παπάρια μας. Και σιγά μην τρέχαμε να κατέβουμε αυτές τις σκάλες! Είναι δυνατόν; Να τρέξεις να γλιτώσεις και τελικά να πέσεις και να σκοτωθείς; Δεν παίζει! Και στην τελική αν δεν έτρεχε τίποτα, ποιος ξανανέβαινε; Και μόλις είχαμε φάει. Δεν έπαιζε σου λέω να τρέχουμε.

-Και τι κάνατε ρε μαλάκα;

-Τίποτα. Σηκώθηκα εγώ, πήγα χαλαρά μέχρι την πόρτα, άνοιξα και έβλεπα τους άλλους να τρέχουν. Ούτε μύριζε κάτι, ούτε έτρεχε τίποτα, ε, ξαναμπήκα μέσα, άραξα στην πολυθρόνα και αρχίσαμε να σχολιάζουμε τι έγινε. Καλά ο άλλος, ούτε είχε κουνήσει. Εγώ κάπως αναστατώθηκα, ελάχιστα, κι αυτό γιατί ο συναγερμός ούρλιαζε τρελά και η αλήθεια είναι πως μου πέρασε η σκέψη να πάρω κοντά μου το διαβατήριο για παν ενδεχόμενο, αλλά μέχρι να κουνήσω το πόδι, είχε σταματήσει ο συναγερμός, οπότε ούτε γάτα, ούτε ζημιά.

-Και τελικά τι είχε γίνει;

-Εκείνη τη στιγμή, βγάλαμε συμπέρασμα πως κάποιος μαλάκας θα κάπνισε κοντά σε ακάλυπτο ανιχνευτή και θα βαρούσε ο συναγερμός σε όλα τα διαμερίσματα για να φύγουν όλοι.

-Και αυτό ήταν τελικά;

-Περίμενε. Έρχεται η επόμενη μέρα, 10 το πρωί, ντριν το κουδούνι. Ντύνομαι εγώ, πάω στην πόρτα, ανοίγω, ένας κύριος ευγενέστατος. ‘Γεια σας’ μου λέει. ‘Γεια σας’ του λέω. ‘Χτες το βράδυ στις 10 και 13 χτύπησε ο συναγερμός’. ‘Ναι’, του λέω, ‘εδώ ήμουν, τι έγινε;’ τον ρωτάω με ενδιαφέρον να μάθω και γω. ‘Από σας χτύπησε’ μου λέει και μου πέφτουν τα αρχίδια στο πάτωμα.

-Τι λες ρε μαλάκα; Χαχαχαχαχα χαχαχαχαχα είστε γελοίοι ρε μαλάκα χαχαχαχα!!!

-Κάτσε ρε μαλάκα, ήταν σουρεάλ αυτό που έγινε γιατί χτύπησε ο συναγερμός του υπνοδωματίου και μεις καθόμασταν στο σαλόνι σου λέω, άσχετο, με ένα και μοναδικό τσιγάρο αναμμένο κι αυτό δίπλα στο παράθυρο, ενώ πριν είχαμε μαγειρέψει, τηγανίσει, βρωμίσει όλη την κουζίνα που ήταν δίπλα στο υπνοδωμάτιο και δεν είχε γίνει τίποτα. Ξέρει ο ανιχνευτής να ξεχωρίζει την τηγανίλα από την τσιγαρίλα; Καπνό δεν ανιχνεύει; Έλα τώρα! Άσε που τις προηγούμενες μέρες καπνίζαμε και δεν είχε γίνει τίποτα. Από που κι ως που να καταλάβουμε ότι ήταν από μας; Και μαλάκα, χέστηκα πάνω μου με το που μου είπε ο κύριος αυτός ότι ήταν από μας, γιατί εκεί δεν έχει νταβατζιλίκια και φασαρίες, απλά για όλα υπάρχει ένα πρόστιμο που συνήθως είναι φουσκωμένο για να μάθεις να μην ξανακάνεις μαλακίες. Ευγενικά-ευγενικά σου λένε, παραβήκατε αυτό το νόμο, 500 ευρώ, καλημέρα σας. Και μόνο αυτό δεν ήθελα να ακούσω!

-Τι λες ρε μαλάκα;!! Τον ήπιατε;;!!

-Όχι, ευτυχώς. Άκου. Με το που μου λέει ότι βάρεσε από μας ο συναγερμός, παθαίνω κωλούμπρα. ‘Περάστε’ του λέω ‘μέσα’. Με το που μπαίνει, βλέπει τον καλυμμένο ανιχνευτή. ‘Αααα!! Αυτό δεν πρέπει να είναι έτσι’, μου λέει! Ω ρε πούστη, σκέφτομαι, από το κακό στο χειρότερο πάμε γαμώ την πουτάνα μου κι αρχίζω τις δικαιολογίες, ‘Δεν το κάναμε εμείς, δεν ξέρω ποιος το έκανε’ να χτυπιέμαι εγώ. ‘Εντάξει’, μου λέει ψύχραιμος ο άνθρωπος, ‘ηρεμήστε, σας πιστεύω’ και κάνει έτσι και το βγάζει το πλαστικό. ‘Καπνίζατε χτες;’ με ρωτάει. ‘Μάλιστα’ του λέω, ‘στο σαλόνι, δίπλα στο παράθυρο’. ‘Μην καπνίζετε’, μου λέει, ‘απαγορεύεται’, και μου δείχνει την ταμπέλα που ήταν μπροστά μου και πιο μεγάλη από μένα. ‘Δεν καπνίζουμε’ του λέω μέσα στην ντροπή, ‘το αποφεύγουμε, απλά χτες, ένα τσιγάρο ανάψαμε’. ‘Ναι, εντάξει’, μου λέει, ‘αλλά μην το ξανακάνετε γιατί την επόμενη φορά θα έρθει και η Πυροσβεστική και η Αστυνομία’. Κοινώς με προειδοποίησε, χαιρετηθήκαμε κι έφυγε. Κι έτσι τη γλιτώσαμε! Βέβαια, εννοείται ότι είχα πεθάνει από ντροπή και σκεφτόμουν ότι από τη μία βρήκαμε φοβερό και φτηνό σπίτι αλλά έτσι όπως πάμε, με κάτι συναγερμούς, με κάτι στρώματα μουλιασμένα στη βροχή, βάλε και τα παράθυρα όλη μέρα ανοιχτά χτυπούσαν γκάπα-γκούπα και τις κουρτίνες να φεύγουν από τη θέση τους και να πηγαίνουν όπου να’ ναι, θα το αγοράσουμε το σπίτι στο τέλος, αλλά ντάξει, το σώσαμε, όλα καλά.

-Χαχαχαχαχαχα τι άτομα είστε ρε μαλάκα!

-Άσε ρε μαλάκα, και το καλύτερο ποιο είναι;

-Ποιο είναι;

-Φεύγει ο κυριούλης, φεύγω και γω σε λίγο. Κατεβαίνω, αυτός ήταν ακόμα στην είσοδο και κοιτούσε τον πίνακα με τους συναγερμούς και κάτι έκανε. Τον χαιρετάω μέσα στην ευγένεια και βγαίνω από το ξενοδοχείο. Στη γωνία, είχε ένα κόφι σοπ. Κάνω έτσι κι είναι μέσα κάτι άτομα που γνωρίσαμε. Με φωνάζουν, μπαίνω μέσα να κάτσω λίγο να πω ένα γεια και περνάει ρε πούστη ο κυριούλης και με βλέπει!

-Χαχαχαχα χαχαχαχαχαχα μαλάκα και του είπες ότι δεν καπνίζετε χαχαχαχα το Βόσπορο θα νόμιζε ότι πίνατε στο διαμέρισμα χαχαχαχαχα!

-Άσε μαλάκα, ξεφτίλα, με κοίταξε και πονηρά.

-Πω ρε μαλάκα χαχαχαχαχα χαχαχαχαχα αλλά στην τελική, στ’ αρχίδια σου!

-Ναι μωρέ, στ’ αρχίδια μου, απλά θα λέει ότι οι τουρίστες είναι μαλάκες.

-Γιατί, εμείς τι λέμε;

-Σωστά, χαχαχαχα αααχχ ααχχχ πονάω..

-Α μωρή χαχαχαχα!! ...Για πες ρε, πως είναι οι Ολλανδοί; Οι Ολλανδέζες;; Ζουμερές;;

-Μοσχάρια είναι

-Τι εννοείς; Έχουν βυζάρες; Γουστάρω!

-Όχι ρε μαλάκα, είναι ζώα, αγενείς, πως το λένε! Σε σκουντάνε και δε λένε συγνώμη, πέφτουν πάνω σου και κοιτάνε πέρα από σένα σαν να είσαι άυλος κι έτσι, μαλάκες παιδί μου, μόσχοι σιτευτοί. Άσε στα μαγαζιά. Τους έλεγες καλημέρα και σε αγριοκοιτούσαν. Μαλάκες μιλάμε.

-Έλα ρε μαλάκα, και τους είχα για πιο κύριους.

-Μπααα... παπάρια. Βέβαια, ειδικά τους κατοίκους του Άμστερνταμ τους ψιλοκαταλαβαίνω γιατί προφανώς έχουν βαρεθεί να κυκλοφορούν συνέχεια ανάμεσα σε ζόμπι, αφού οι περισσότεροι τουρίστες είναι κωλοτρυπίδα στους δρόμους και παραπαίουν. Στα χωριά όλα είναι πιο κουλ. Υπάρχει περισσότερη ευγένεια.

-Από ακρίβεια πως πάνε κει;

-Ποια ακρίβεια ρε μαλάκα γαμώ τη χώρα που ζούμε γαμώ; Ποια ακρίβεια με τον καπουτσίνο 2μιση ευρώ μάξιμουμ; Ποια ακρίβεια; Η δική τους μέση ποιότητα είναι η καλύτερη δική μας. Άσε που κυρίως πουλάνε δικά τους προϊόντα. Εμείς, με τέτοια εύφορη γη, φέρνουμε μήλα από τη Γουαδελούπη και αχλάδια από το Καζακστάν οι μαλάκες! Βέβαια, από τυριά, μάπα φίλε! Όλο γκούντα και ένταμ! Αρχίδια τυριά! Τα δικά μας τα τυριά γαμάνε! Γαμάνε και δέρνουν! Τα ψωμιά τους όμως είναι φοβερά, φοβερά, φοβερά, τα δικά μας αρχίδια! Τι άλλο; Δεν έχουν γιαούρτια ρε μαλάκα, με τόσες αγελάδες, αν είναι δυνατόν, έχουν ΦΑΓΕ, δεν υπάρχει μαλάκα να έχουν το πιο μεταλλαγμένο γιαούρτι μας, έχουν κάτι φοβερά γιαουρτοποτά όμως με γεύση σοκολάτα, βανίλια, φράουλα κλπ που δεν υπάρχουν! Παρατήρησα όμως πάρα πολλά συντηρητικά στις συσκευασίες τους. Μιλάμε για πολλά συντηρητικά. Και ούτε είδα βιολογικά προϊόντα. Τώρα τι να σου πω. Έχουν όμως φανταστικά λουλούδια!

-Άσχετο!

-Καθόλου μαλάκα! Τι λουλούδια ήταν αυτά; Όλο τη μάνα μου σκεφτόμουν! Πολλά, υπέροχα, πάμφθηνα λουλούδια! Να βλέπεις γυναίκες στα ποδήλατα να είναι καλυμμένες από τα μπουκέτα! Και κάτι μπουκέτα φίλε μου, που εδώ στο μπουρδέλο, ούτε στον ύπνο τους, σε γάμους βάζουν τόσο ωραία και αν, και τα χρεώνουν 50-60-100 ευρώ, και κει μαλάκα να κάνουν 5 και 10 ευρώ! Ανύπαρκτες τιμές σου λέω! Αφού δεν άντεξα και αγόρασα ένα μπουκέτο και το έβαλα στο σπιτάκι!

-ΜΩΡΗ ΠΟΥΣΤΑΡΑ!!! ΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!

-Άσε μας ρε μαλάκα, δε γινόταν να μην έχω στο σπίτι ένα μπουκέτο! Έτσι, για τη μάνα μου ρε γαμώτο!!!

-Κανένα φόρεμα αγοράσατε τα κορίτσια; Μαζί με τα λουλούδια θα σας πήγαινε χαχαχαχαχαχα!!

-Όχι ρε μαλάκα, μάπα η αγορά τους, από μαγαζιά μούφα τελείως. Που πας Λονδίνο και Βερολίνο και τρελαίνεσαι, εκεί τίποτα. Τα βασικά, Ζάρα, Η&Μ και μαλακίες. Ούτε σχεδιαστές δικούς τους, ούτε τίποτα. Να είναι πόσοι δρόμοι με μαγαζιά και να είναι όλα αδιάφορα. Α ρε Λονδινάκι που είσαι!!!

-Και τι κάνατε; Πεθάνατε στα ναρκωτικά;

-Ναι ρε μαλάκα, όλη μέρα πίναμε και πέφταμε στα πατώματα, δεν μας χέζεις; Τι να κάναμε ρε μαλάκα; Αράζαμε και απολαμβάναμε το φοβερό καιρό και περπατούσαμε στα κανάλια και παρατηρούσαμε τα σπίτια που ήταν όλα στραβά και έγερναν και ήταν λες και είσαι πιωμένος και γουστάραμε! Αν ήξερα και ποδήλατο θα είχαμε νοικιάσει αλλά ντάξει, δε γαμιέται, η χώρα προσφέρεται απόλυτα για περπάτημα.

-Και τα βράδια;

-Πάλι άραγμα, πάλι βόλτες, μαγείρεμα και ξεκούραση. Μπορεί λίγη τηλεόραση, κινούμενα σχέδια, είχε φύγει και ο Μάικλ Τζάκσον και είχαν θέμα, ντάξει, μια χαρά. Ο καιρός μας βοήθησε πολύ πάντως. Ήταν φοβερός ο πούστης, τέτοια ζέστη, ούτε παραγγελία! Βέβαια την έριξε και τη βρόχα που τα γάμησε όλα, αλλά ντάξει. Άσε το άλλο!

-Ποιο;

-Δε νύχτωνε με τίποτα ρε μαλάκα! Με τίποτα!

-Τι εννοείς ρε μαλάκα δε νύχτωνε;

-Ντάξει, νύχτωνε, αλλά ξέρεις τι ώρα;

-Τι ώρα;

-10 και μισή το βράδυ γινόταν έτσι ένα σκούρο μπλε.

-Τι λες ρε μαλάκα;! Και τι ώρα ξημέρωνε;

-Κατά τις 3-4..

-Τι λες τώρα;!

-Ναι ρε συ, δε σου έκανε καρδιά να κοιμηθείς! Το ήξερα από το Λονδίνο που είχα βρεθεί καλοκαίρι αλλά το είχα ξεχάσει! Είναι φοβερή η αίσθηση φίλε!

-Ό,τι πρέπει για γλέντι! ..Ρε μαλάκα, σε βλέπω τόση ώρα...τι ξύνεσαι; Τι σκατά, εκτός από τα πλευρά σου απέκτησες και ψώρα;

-Όχι μωρέ μαλάκα, με γάμησαν τα κουνούπια!

-Είχε κουνούπια;

-Αν είχε κουνούπια; Όχι, η αλήθεια είναι πως δεν είχε κουνούπια, άλιεν είχε. Μεταλλαγμένα τέρατα σε μορφή κουνουπιών είχε. Μαλάκα, δεν τα έπιανε τίποτα. Ένα θα σου πω. 25 τρυπήματα σε μιάμιση μέρα. Μου γάμησαν τα πρέκια.

-Τι λες ρε μαλάκα, σε γάζωσαν!

-Άσε. Και να έχω πάρει μαζί μου μια αδερφίστικη κρέμα για τα κουνούπια που την έβαζα κι αυτονών απ’ ό,τι φαίνεται τους άρεσε η μυρωδιά και με δάγκωναν περισσότερο.

-Και γιατί δεν πήγες στο σούπερ μάρκετ να πάρεις αντικουνουπικό να ησυχάσεις;

-Α καλά, άλλη κρυφή πληγή τα σούπερ μάρκετ τους!

-Τι εννοείς;

-Μαλάκα τα σούπερ μάρκετ τους δεν είναι όπως εδώ που θα μπεις στο τελευταίο κωλομαγαζάκι και θα βρεις τα πάντα. Εκεί έμπαινες σε κάτι τεράστια πράματα και μπορεί να έβρισκες τη γιαγιά σου σε συσκευασία δώρου αλλά τα βασικά να μην τα έβρισκες πουθενά. Εκτός αν τα ξυραφάκια και τα αντικουνουπικά που ψάχναμε εμείς, δεν είναι βασικά. Τι σκατά ρε μαλάκα, είναι όλοι άτριχοι και καλά και δεν τα χρειάζονται; Ούτε τους τσιμπάνε τα κουνούπια; Εμένα περίμεναν όλα; Να έχουμε πάει μαλάκα σε 6 τουλάχιστον μεγάλα σούπερ μάρκετ για να βρούμε κωλοξυραφάκια και αντικουνουπικά και στο ένα να έχει ξυριστικές μηχανές και καθόλου αντικουνουπικά, στο άλλο να έχει κάτι κορδέλες που τις κρεμάς και κολλάνε τα κουνούπια πάνω, αηδία αλλά τις πήρα, τίποτα δεν έκαναν εκτός από το να πέφτουν από τον αέρα στο πάτωμα και να κολλάνε κάτω και να κάθομαι να τρίβω για να τις βγάλω, στο άλλο να έχει κάτι συσκευές που τις βάζεις στην πρίζα και κάνουν ένα θόρυβο, ένα μπαζ που και καλά διώχνει τα κουνούπια, τις πήρα κι αυτές αλλά τελικά το μόνο που έκαναν ήταν να μη με αφήνουν να κοιμηθώ με το θόρυβο που έκαναν, ενώ τα κουνούπια γευμάτιζαν ανενόχλητα. Και κάθε μέρα εμείς, να βλέπουμε σούπερ μάρκετ, να μπαίνουμε μέσα και να ψάχνουμε. Ο ένας σαν τον Ροβινσώνα Κρούσο μέσα στα μούσια και ο άλλος σα να έχει πέσει στο λάκκο με τα φίδια μέσα στις κοκκινίλες και τη φαγούρα. Τι να σου πω φίλε μου, τους γαμώ τα σούπερ μάρκετ τους.

-Και τελικά βρήκατε;

-Ναι, εδέησε και βρήκαμε σε ένα σούπερ μάρκετ κάτι γυναικεία ξυραφάκια και σε ένα άλλο ένα Αουτάν ρολ ον.

-Ήμαρτον ρε μαλάκα, τι είναι αυτοί;

-Ξέρω γω; Αφού ώρες-ώρες πεθυμούσα το μπουρδέλο μας.

-Ε ναι, λογικό μου φαίνεται.

-Και ρε μαλάκα!

-Τι ρε μαλάκα;!

-Δεν ανακυκλώνουν ρε!!

-Τι λες τώρα;! Δεν υπάρχει αυτό!!

-Εντάξει, ανακυκλώνουν, αλλά μόνο χαρτί και γυαλί! Απ’ ότι είδα τουλάχιστον! Πλαστικό που είναι το χειρότερο και το αλουμίνιο, τα πετάνε!

-Τι λες τώρα ρε μαλάκα; Τι θες να πεις; Ότι και σ’ αυτό το μπουρδέλο μας είναι πιο μπροστά;

-Τι να σου πω! Εγώ αυτό που είδα σου λέω!

-Άκου ρε μαλάκα!

-Ναι ρε συ, τρελάθηκα! Στη Γερμανία, στο Βερολίνο συγκεκριμένα, μέχρι στους σταθμούς του μετρό είχαν 4 διαφορετικούς μικρούς κάδους για να πετάς ό,τι έχεις και να ανακυκλωθεί ανάλογα. Στο Άμστερνταμ τίποτα. Άσε το σκουπίδι που είχε στην πόλη. Βρωμίλοι.

-Ε ναι, ντάξει, μεγαλούπολη, πολλοί τουρίστες...

-Παρόλα αυτά, ήταν ωραία ρε φίλε... μια χαρά.

-Όχι που δε θα ‘τανε! Φωτογραφίες έβγαλες;;

-Αμέ, κάτσε να δεις!

-Άντε, και εις άλλα με υγεία!

- Τσίριο φίλε μου! Αααχ.. το πλευρό μου γαμώτ..!

-Είσαι για τον πούτσο φίλε μου! Δεν πας σε κανένα γηροκομείο που μου θες και ταξίδια χαχαχα χαχαχαχα!! Κωλοερείπιο!

-Άντε γαμήσου ααχχχ χαχαχαχα ααααχχχ χαχαχαχα!!!

Απολαύστε μερικές φωτογραφίες με σπίτια που μπατάρουν, αρωματισμένα λουλούδια, γλυπτική των δρόμων και λασπωμένα αλλά ομορφα κανάλια. Στη συνέχεια, θα βρείτε ένα βίντεο που τράβηξα μέσα στο αεροπλάνο μόλις φύγαμε από Άμστερνταμ, 8 και μισή το βράδυ...

Ανάρρωση.

Ντάξει παίδες επέζησα της καταστροφής. Άρχισε να περνάει ο πόνος και γω να συνεχίζω τη ζωή μου. Αν εξαιρέσεις ότι άρχισα να βήχω τώρα, όλα καλά! Βρε λέτε να έχω τη γρίπη και να μου έρχονται τα συμπτώματα σιγά-σιγά; Α πα πα ου αντικράιστ! Αν είναι έτσι, θα έχω κολλήσει και καμιά 782902 άλλους, οπότε, είμαστε έτοιμοι για το χειμώνα, κομπλέ. Ο καλός μου εντωμεταξύ έπαθε ίωση, πυρετό, έβηχε, έκλανε κλπ, εγώ με το πλευρό μου, σανατόριο το κάναμε το σπίτι. Ωχ ο ένας, Αχ η άλλη, δεν ξέραμε ποιος να σώσει ποιον. Άσε οι γείτονες. Το τι βήχα, ροχάλα, φτάρνισμα και βογγητό έχουν ακούσει, δε λέγεται. Εγώ βέβαια δεν τους λυπάμαι καθόλου και η αλήθεια είναι πως αν δεν υπέφερα με το πλευρό μου, ηχείο στον κώλο μου θα έβαζα να τους ενοχλώ καλύτερα αλλά τέλος πάντων.

Άντε να ορθοποδήσω να φύγω να πάω να κυλιστώ στην άμμο να βρω άλλα πάλι να σας λέω. Ξέρετε, πήγα στο κάμπινγκ και μου έφαγε το αυτί ένα κουνούπι και ο διπλανός άνοιξε το φερμουάρ και με ενόχλησε και πέρασε ένα αεροπλάνο και πως τόλμησε αφού ήμουν εγώ εκεί και κοιμόμουν και άλλα τέτοια λογικά.

Θέλω να σας πω και για την Ολλανδία αλλά μ' αυτά και μ' αυτά δεν προλαβαίνω. Έχω κι ένα ψιλοπόνο ακόμα, ιδρώνω, βήχω, είμαι λίγο για το πέος, αλλά ντάξει μωρέ, όλα θα γίνουν, ωχ μωρέ τώρα μωρέ!

Καλό Καλοκαίρι!

Γεια σας φίλοι μου! Χρόνια και ζαμάνια!!!

Ήμανε Ολλανδία. Ξέρετε, κόπηκε το τσιγάρο εδώ και πήγα να δω τι γίνεται εκεί. Αστειεύομαι παλιοκάφροι, μην αρχίσετε!

Θέλω πολύ να σας πω διάφορα αλλά πονάω φρικτά. Γιατί θα μου πείτε. Θυμάστε τόσο καιρό που σας έλεγα ότι φταρνίζομαι και έχω μύξες και με ταλαιπωρεί μια γαμωαλλεργία; Ε, μόλις γύρισα από Ολλανδία, ψιλοκρύωσα και άρχισα να βήχω. Αλλά εγώ είμαι υπερπαραγωγή. Ότι κάνω, το κάνω πολύ και δυνατά. Ε, άρχισε να με πονάει φρικτά το πλευρό μου, πήγα στο γιατρό, απ' όσο μπορούσε να δει τα εσωτερικά όργανα είναι ΟΚ και μάλλον είναι θλάση ή κάταγμα από το πολύ φτάρνισμα και βήχα. Καλό; Δεν υπάρχω το ξέρω. Μένουν να κάνω κάτι εξετάσεις να δούμε τελικά τι σκατά είναι γιατί δεν είμαστε σίγουροι ακόμα, αλλά μου την έχει δώσει απίστευτα. Πρώτον γιατί δεν κατάλαβα ότι πρόκειται για αλλεργία ώστε να την πολεμήσω από την αρχή και τώρα ορίστε. Καλοκαίρι, θέλω να φύγω και δεν μπορώ να κουνήσω. Πάλι καλά που πρόλαβα να πάω Ολλανδία δε λέτε; Τέλος πάντων, έχω απίστευτα νεύρα όπως καταλαβαίνετε. Βέβαια, ευτυχώς που φυσάει λίγο εδώ γιατί δεν αντέχω ΚΑΙ ζέστη με τόσο πόνο και ελπίζω να μου περάσει γρήγορα. Επίσης ελπίζω να είναι θλάση και όχι κάταγμα. Επίσης ελπίζω να μην είναι τίποτα άλλο γιατί δεν θα το αντέξω. Επίσης, γαμώ την πουτάνα μου. Μιλάμε για πολύ πόνο.