Πέμπτη 3 Μαρτίου 2016

Λίγη Ησυχία.

Τι ωραία που είναι η ησυχία. Ησυχία ρε παιδί μου, εξωτερική και εσωτερική. Πολλές φορές ονειρεύομαι εξωτερική ησυχία αλλά δεν τα καταφέρνω πάντα, ειδικά όταν άλλοι προκαλούν φασαρία γύρω μου. Δεν εννοώ πάντα ένα σούρσιμο επίπλου η μια διαπασών μουσική τη λάθος ώρα αλλά μια ατάκα, ένα σχόλιο, ένα poke που λένε και στο facebook. Νομίζω ότι μερικές φορές είναι περισσότερο ενοχλητικό ένα δάχτυλο στον ώμο παρά ένα κομπρεσέρ.

Με ενοχλούν διάφορα πράγματα και κατά καιρούς έχω ρίξει, και ρίχνω, επικές γκρίνιες. Πώς είναι έτσι ο ένας, τι κάνει ο άλλος.. Τελικά όμως κατάλαβα ότι βασικά στ αρχίδια μου τι κάνει ο ένας και ο άλλος, δεν υπάρχει καμία περίπτωση στο εκατομμύριο να έχουν όλοι οι άνθρωποι τη δική μου αισθητική κι έτσι να είμαι ικανοποιημένη μεταξύ ομοίων μου. Είμαστε όλοι διαφορετικοί και ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι νομίζει. ..Σε λογικά πλαίσια πάντα γιατί μην ξεχνάμε ότι κάποιοι από μας έχουν και τα νεύρα τους.

Αλλά. Έχω παρατηρήσει, ειδικά στο facebook μιας και κει είναι μαζεμένοι όλοι, μια ατελείωτη κριτική και επίθεση τελικά σε καταστάσεις και ανθρώπους που δεν ενοχλούν. Μπορεί να συμβεί αυτό;! Φυσικά. Τη στιγμή που δίνεις βήμα στους πάντες να μιλήσουν, οι πάντες μπορούν να πουν τα πάντα. Κάποτε, που δεν ήταν διαδεδομένα όλα αυτά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μερικοί μαλάκες ανοίξαμε ένα μπλογκ γιατί, οι περισσότεροι, πνιγόμασταν, θέλαμε να εκφραστούμε και το κάναμε. Ήθελε όμως δουλίτσα να το ψάξεις, να το κάνεις, να βρεις θάρρος καταρχάς και πρώτα από όλα. Εγώ όταν το πρωτοάνοιξα νόμισα ότι βγήκα γυμνή στο Σύνταγμα. Όταν αργότερα έκανα κάτι ραδιοφωνικές εκπομπές σε ιντερνετοράδιο, είχα μια φωνή μέσα μου που τσίριζε "δε νοιάζουν κανένα οι μαλακίες που λες" μέχρι που δεν άντεξα. Είναι περίεργο να είσαι τόσο κριτικός απέναντι στον ίδιο σου τον εαυτό. Αλλά τελικά μήπως, αν βγάλεις την υπερβολή, είναι καλό; Γιατί τώρα, με την τόση μεγάλη ευκολία που όλοι ανοίγουν ένα προφίλ στο facebook ή στο youtube, και λένε τις πίπες του ο καθένας μαζί και γω, σχετικά πιο άνετη πια αν και παλαιών αρχών ακόμα, συν τις φωτογραφίες της φάτσας, του φαγητού, του ποτού και της κωλοτρυπίδας, έχει αναπτυχθεί μια τόσο μεγάλη άνεση που εμένα προσωπικά ώρες ώρες με ενοχλεί. Δε θέλω τόση οικειότητα. Ντάξει πλάκα έχει και συνηθίζω και γρήγορα τις καταστάσεις δεν έχω θέμα, απλά παλιά είχαμε μόνο την τηλεόραση και τις εφημερίδες να λένε πίπες. Τώρα έχουμε και μας τους ίδιους. Τι φάση;

Καλά. Το θράσσος που έχουν αποκτήσει μερικοί, άδικα και παράλογα, να εισβάλλουν και να σου λένε ό,τι θέλουν όπως το θέλουν; Για παράδειγμα, πόσο εύκολα θα χτυπούσατε την πόρτα ενός αγνώστου που μόλις σας άνοιγε, που μπορεί να έχεζε, να γαμιόταν, να κοίμιζε το μωρό του, να έκλαιγε τον πεθαμένο του, εσύ να του πεις, χωρίς καλημέρα καλησπέρα κάτι, άκου ρε μαλάκα αυτό το τραγούδι και να του χώσεις στη μούρη ένα mp3 που θα κρατούσες στο χέρι σου; Σου φαίνεται υπερβολικό ε; Κι αν αργότερα στο μέλλον επειδή θα έχουμε παραγνωριστεί όλοι, διαδοθεί κι αυτό; Θα το συνηθίσεις και θα σου φαίνεται οκ. Πρόσεχε λοιπόν τι συνηθίζεις και τι σου φαίνεται οκ. Γιατί εμένα μου φαίνεται λάθος ακόμα και το να μου στέλνουν προσωπικά μηνύματα και να μου λένε μαλακίες. Για μένα είναι σα να μου χτύπησες το κουδούνι. Οπότε, το κάνεις που το κάνεις, και σ ευχαριστώ που με σκέφτηκες, μήπως θα μπορούσες να είσαι πιο ευγενικός/ή;

Σήμερα τα ξημερώματα μου έστειλε ένας Καλημέρα χαραυγή μου (are you talking to me?) και μετά δύο βίντεο με φάρσες (WTF!). Ντάξει, κρίμα το παλικάρι με μαλάκυνση τόσο νέο, αλλά έλεος. Άλλη μου στέλνει κάθε μήνα φωτογραφίες και τζιφάκια με καρδούλες και καραβάκια που αναβοσβήνουν. Και δεν απαντάς σε κανένα από αυτούς. Και συνεχίζουν. Κάποιοι παίρνουν τον πούλο και μπλοκάρονται, δεν είναι κει το θέμα, δεν πειράζει, ναι, υπάρχουν και άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν. Απλά αναρωτιέμαι, η αντίληψη, που έχει πάει; Μόνιμες διακοπές;

Πάμε παρακάτω. Ανέφερα στην αρχή ότι έχω παρατηρήσει να κατηγορείται κόσμος και καταστάσεις που δεν προκαλούν καμία ενόχληση, αντιθέτως μη σου πω. Αυτοί είναι, για παράδειγμα οι Ατενίστας, ο Κορτώ και τώρα τελευταία οι βίγκαν που ανάθεμα κι αν αυτοί που το αναφέρουν, ξέρουν τι είναι.

Ατενίστας.
Αυτοί, που έχουν πρόβλημα μαζί τους, να ρωτήσω τι ακριβώς έχουν προσφέρει; Μήπως έχουν και μια ζυγαριά που ζυγίζει τις πράξεις και κατά πόσο είναι καλές; Οι ατενίστας πλέκουν δέντρα και μου αρέσει πάρα πολύ, μου αποσπάει την προσοχή από τις ροχάλες και το σκουπιδαριό. "Είναι μαλακία γιατί όλα είναι μπουρδέλο, άρα μην ομορφύνεις τίποτα" λένε όσοι απεχθάνονται τους Ατενίστας και τύπου Ατενίστας. Δεν ξέρω γιατί αλλά αυτό μου θύμισε λίγο το "εδώ πεινάνε έλληνες ταίζεις τους ξένους", "εδώ οι δρόμοι είναι χάλια σκουπίζεις το πεζοδρόμιο", "εδώ πεινάνε παιδάκια ταίζεις τα αδέσποτα", "εδώ δεν έχουμε δέντρο για δείγμα, κι αυτή έχει γεμίσει τη βεράντα της λουλούδια και με ενοχλούν τα φύλλα" κλπ. Ας το σκεφτούμε λίγο αυτό και ας πάμε εμείς να κάνουμε ό,τι νομίζουμε κι ας αφήσουμε τους γκραφιτάδες να ζωγραφίζουν τους τοίχους, τους ατενίστας να πλέκουν τα δέντρα, τη θεια μου τη μαρίκα να ταΐζει τις γάτες, τον άλλο να λέει μαλακίες εναντίον όλων και να μην κάνει τίποτα και τον Άλλο Άνθρωπο να ταΐζει κόσμο.

Κορτώ.
Δεν έχω διαβάσει ούτε ένα του βιβλίο. Δεν ασχολούμαι με τον άνθρωπο. Αλλά τον βλέπω όταν πέφτει μπροστά μου και παίζει κάθε φορά να χαμογελάω. Πόσοι σε κάνουν να χαμογελάς κάθε φορά που τους συναντάς; Πολλοί; Μπράβο σου. 
Ο Κορτώ όχι μόνο δεν μ ενοχλεί αλλά θαυμάζω και τον τρόπο του που είναι πάντα ευγενής παρά το σκάλωμα που τρώνε μερικοί. Μιλάει ανοιχτά γι αυτά που του αρέσουν, λέει τα προβλήματά του, είναι χαμογελαστός και ευγενικός, μονίμως. Κι όλα αυτά στο προφίλ του. Ούτε βγαίνει να δώσει συνεντεύξεις, ούτε ζαλίζει κανενός τ αρχίδια, ούτε τίποτα. Και ενοχλούνται επειδή έχει 5000 λάηκ. ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙ. Ποιο είναι το πρόβλημα; Λες και τον ταΐζουν τα λάηκ. Τα βιβλία που γράφει και οι μεταφράσεις που κάνει από ΠΡΙΝ υπάρξει το facebook νομίζω πως τον ταΐζουν αν και δεν ξέρω, ούτε και με νοιάζει. Απλώς παρατηρώ το κόλλημα. Άσε που ο άνθρωπος απαντάει σε σχόλια, ανταποδίδει λάηκ, πάντα με ευγένεια. Που πολλοί, τόσοι πολλοί, που μοιράζουν ψόφους, κατάρες, νεύρα, που δεν είναι και δεν κάνουν τίποτα, που άνοιξαν μια σελίδα και αντιγράφουν τουίτς από το τουίτερ, σχολιάζουν τον Κορτώ ως υποκριτή που παίρνει λάηκ και οι ίδιοι δεν απαντάνε ποτέ στους σχολιαστές της σελίδας τους ή απαντάνε για να βρίσουν και φυσικά, δεν κάνουν λάηκ ποτέ σε κανένα. Ας βάλω πολλές τελίτσες προς τιμήν του: τι να σχολιάσω εδώ τώρα .........................................................................................................

Βίγκαν.
Το νέο κόλλημα. Και αναρωτιέμαι. Ξέρουν τι είναι; Όχι βέβαια. Λένε βίγκαν και εννοούν όλους όσους απλά δεν τρώνε κρέας. Και αν. Μπορεί να εννοούν και κανένα που έχει ξέρω γω αλλεργία στα καρύδια. Ποιος ξέρει τι νομίζουν. Ξέρετε όμως τι μου θυμίζουν; Μια θεια μου που της λες πήρα ένα παντελόνι από τη Σανέλ, λέμε τώρα, το βλέπει και λέει αααα, είδα ένα ίδιο στη λαϊκή! Ναι, ίδιο είναι, έχει μπατζάκια που μπαίνουν τα πόδια μέσα, άρα παντελόνι, τέλος. Με τον ίδιο τρόπο λοιπόν, βίγκαν, βετζετέριαν, αλλεργικοί, όλοι το ίδιο. Το άλλο που λένε και γι αυτό έχουν κολλήσει, είναι ότι όποιος είναι βίγκαν στο λέει την πρώτη μισή ώρα γνωριμίας. Μάλιστα. Εγώ είμαι βετζετέριαν. Το ξέρει κανείς σας; Το έχω πει; Έχω βγάλει καμία ανακοίνωση; Εδώ οι φίλοι μου το ξεχνάνε και με καλούν όταν έχουν να ψήσουν πτώματα και απλά τους κοιτάω, κάνουν μια παύση και λένε ααα χαχαχα σόρι ρε μαλάκα, θα σου ψήσω μανιτάρια! Ποιος βίγκαν και ποιος βετζετέριαν σας λέει την πρώτη μισή ώρα ότι είναι το ένα ή το άλλο; Εγώ που ξέρω τόσο κόσμο και γνωρίζω συνέχεια κι άλλους, δεν έχω συναντήσει, συμπεριλαμβανομένου εμένα, ΟΥΤΕ ΕΝΑ να μου το πει την πρώτη μισή ώρα. Το λέμε μόνο αν υπάρξει λόγος πχ μας προτείνουν σουβλάκια. Ενώ εσάς όμως σας το λένε συνέχεια ε; Μάλιστα. ΟΚ. Και να ρωτήσω, ποιο είναι το πρόβλημα; Ότι δε θέλουμε να τρώμε μεταλλαγμένα πλάσματα χωρίς κεφάλια που σας πουλάνε για κοτόπουλα; Ήρθαμε εμείς οι χορτοφάγοι να σας εμποδίσουμε να τα φάτε; Κάναμε ποστ και κράξαμε όλους εσάς που χαϊδεύετε τους σκύλους σας αλλά δεν σας ενοχλεί να τρώτε ζώα που έχουν υποφέρει των παθών τους τον τάραχο και είναι μέσα στα φάρμακα και στις τοξίνες; Θέλετε να τρώτε ζώα; Φάτε τα. Αλλά μην μας πρήζετε τον πούτσο και κυρίως προσέξτε με ποιους σχετίζεστε γιατί αυτοί που συναντάτε, αν τους συναντάτε και δε λέτε πίπες, και σας λένε το πρώτο μισάωρο ότι είναι βίγκαν, μάλλον έχουν κάποιο πρόβλημα στον εγκέφαλο, οπότε δε θα έπρεπε να τους δίνετε και την πρέπουσα σημασία. Γιατί για να γίνει κάποιος βίγκαν, θέλει τόσο ψάξιμο και διάβασμα και μελέτη, θέλει τόση προσοχή στο τι θα φας και πως, για να μην ψοφήσεις, που μόνο για εφέ δεν το κάνεις. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι βίγκαν γιατί ο βίγκαν δεν τρώει ΤΙΠΟΤΑ ζωικό. ΤΙΠΟΤΑ. Κι αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο. Τώρα αν έχει γίνει της μόδας, οι μισοί και παραπάνω θα το παρατήσουν ή θα τρώνε πεντε έξι σουβλακια όταν δεν τους βλέπετε για να κρατιούνται στη ζωή.

Οι βετζετέριαν, όπως εγώ, απλώς δεν τρώμε  κρέας. Τρώμε ζωικά όπως αυγά και τυριά, κάποιοι από μας τρώμε και ψάρια και ξέρεις γιατί; ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΑΥΛΩΝΟΥΜΕ. Δεν είναι θέμα υποκρισίας. Λυπάμαι τα ζωάκια και άρα πρέπει να ανασαίνω μόνο αέρα για να ζήσω αλλιώς κατά τη γνώμη σου είμαι υποκρίτρια. Σε πρώτη φάση γράφω τη γνώμη σου σε ένα κωλόχαρτο και το πετάω στη χέστρα. Σε δεύτερη φάση, όσοι το κάνουμε αυτό, έχουμε ψάξει, έχουμε διαβάσει, έχουμε δει τι μπορούμε να κάνουμε, ξέρουμε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ τι σημαίνει ψεκασμένες τροφές, μεταλλαγμένη σόγια, ότι η ίδια τοξική βροχή ποτίζει το ένα χωράφι με τα βιολογικά αλλά και το άλλο με τα φυτοφάρμακα, ότι αν είναι δίπλα δίπλα δύο χωράφια ένα με βιολογικά κι ένα με ψεκασμένα λαχανικά, φυσικά θα περάσουν τα φάρμακα στο βιολογικό. Τα ξέρουμε όλα όσοι είμαστε σοβαροί. Και ξέρουμε και έχουμε αποδεχτεί ότι δε γίνεται να κυνηγάς τα πάντα. Όλα πλέον είναι μολυσμένα. Εγώ συγκεκριμένα ζω στο κέντρο κοντά σε κεντρικό δρόμο που παλαιότερα είχα διαβάσει έρευνα ότι σε αυτήν ακριβώς την περιοχή, αιωρούνται κάποια από τα πιο επικίνδυνα σωματίδια καυσαερίου που μολύνουν την ατμόσφαιρα. Αυτό τι σημαίνει λοιπόν; Ότι αφού ζω εδώ, ας τρώω Μακ Ντόναλτς, να μην καθαρίζω και ποτέ το σπίτι μου, να μην πλένομαι και δε γαμιέται ε; Κάντε μου τη χάρη σας παρακαλώ. Ας είναι επιτέλους ο καθένας ελεύθερος να κάνει τον εαυτό του ότι νομίζει και όπως νομίζει. Και ας φιλτράρουμε ο καθένας τις σκέψεις του. Δε σημαίνει επειδή έχουμε ένα βήμα να μιλήσουμε, πρέπει να λέμε συνεχώς κάτι. Έλεος, λίγη ησυχία.